Permalink

วิถีชะนี

มันเริ่มตั้งแต่เมื่อไหร่นะ น่าจะเริ่มเมื่อไม่กี่เดือนที่ผ่านมา แต่จริงๆ มันก็เริ่มมาซักพัก ตั้งแต่ตั้งใจจะลดน้ำหนัก แล้วก็ลดมาได้ครึ่งทางแล้ว ถึงจะยังไม่ผอม แต่ก็ไม่ได้อ้วนเท่าแต่ก่อน (บางคนเดาน้ำหนักจริงๆ ไม่ได้ด้วยซ้ำ ซึ่งดี) (แต่พี่ชายชอบบอกว่ายังอ้วนเป็นส่วนๆ ไรงี้ ขอบใจจริงๆ ขอบใจที่พูดแรงๆ แม่ง) แล้วไหนๆ ก็จะลดน้ำหนัก ก็อยากดูเป็นเลดี้บ้างอะไรบ้าง (อาจฟังดูกระแดะแต่ถ้าใครมาเจอตอนก่อนหน้านี้จะพบว่าแต่งตัวได้เหียกมากจริงๆ พูดไปก็อายไป) ก็เริ่มมีเสื้อ กระโปรง ดีๆ กะเค้า (แต่ก่อนซื้อแต่ชุดยูเนียนมอลล์ ไม่ได้บอกว่ามันไม่ดี แต่ตอนนี้ติดเสื้อผ้าสไตล์ญี่ปุ่น แม่งน่ารักมุ้งมิ้งมาก ถึงบางชุดจะไม่เข้ากะหน้ากรูก็ตาม) ซึ่งก็เออ ดี บางวันก็พยายามแต่งตัวเลดี้ด้วยการใส่เดรส ใส่เลกกิ้งดำ โบ๊ทชูว์ สะพายกระเป๋าหญิงๆ (มันอาจจะไม่ชะนีเข้มข้น แต่ก็เอาให้เป็นในแบบของเราไง) ก็เออหนุกดี เพื่อนๆ … Continue reading

Permalink

My Bao Bao

ปกติเป็นชะนีไม่บ้าของแบรนด์เนมนะ (ไม่มีตังค์) คือก็มองๆ แต่ไม่ได้ปลื้มอะไร แต่ทำไมมาชอบกระเป๋าเบาเบาก็ไม่รู้ งงเหมือนกัน ตอนเดือนเมษาเห็นมีคนเอาสีรุ้งมาขาย โคตรอยากได้แต่มันไม่มีซิป แต่หลังๆ รุ่นใหม่ทำซิปแล้ว ซึ่งดี เห็นใจคนเก็บของไม่ดีบ้าง คือมีซิปนี่ของยังหายและหล่นบ่อย ไม่มีซิปไม่ต้องพูดถึง ก็เลยเป็นที่มาของใบนี้ ซื้อเพราะครอสบอดี้ ไม่อยากซื้อรุ่น 6×6 แล้วก็ซื้อสีนี้เพราะชอบ เห็นมันมีสีตัดกันด้วย และคิดว่าของปลอมไม่น่ามี (ของปลอมน่าจะฮิตทำแต่รุ่นที่ผู้หญิงฮิตกัน เดาเอา 555) จบ ป.ล. รุ้งถ้าปีหน้ามีก็ยังว้อนนะ *-* ป.ล. อีกที สังเกตไอเทมที่มีสิ (ซองใส่ไอพอดนี่ซื้อนานละ รูปทรงมันฝังใจ) สังเกตมีแต่ของฟ้าๆ (โคตรจะสเมิร์ฟ) นี่ยังไม่เอาไอพอด (สีฟ้า) มาถ่ายด้วยนะ

Permalink

1 ปีแห่งการลดน้ำหนัก

มีเขียนตอนใกล้ๆ 11 เดือนด้วย อ่านได้ที่นี่ 11 เดือนแห่งการลดน้ำหนัก บล็อกนี้ก็ไม่มีไร แค่อยากจดไว้ว่า 1 ปีแล้ว (เลยมา 5 วันด้วยแหละ) ก็คงจะพูดซ้ำๆ ย้ำๆ เอาไว้มาอ่านทีหลังจะได้มีแรงบันดาลใจ ตอนนี้ออกกำลังกายได้ดีในระดับนึง (ถ้าหนุ่มกล้ามไม่ได้อวยจนเกินไป) คือเวทเทรนนิ่งได้ในระดับนึง ไม่ได้ง่อกแง่กแบบครึ่งปีแรก 5555 ตอนนี้กินผักแบบไม่ใส่น้ำสลัดได้แล้ว ทำใจกะโยลิดา โฮลวีต มะเขือเทศ นม 0% และวีซอยได้แล้ว (คือโดนบังคับจนชิน) แต่ก็ยังมีไฝ่หาของหวานของมันอยู่นะ เออ… แต่จะให้หักดิบเลยจากที่ชอบมาเป็นสิบๆ ปีก็ไม่ได้ปะวะ แต่ก็จะพยายามต่อไป T^T ยังไม่ค่อยมีวินัยในการลดน้ำหนักเท่าไหร่ (คือที่รอดมาได้นี่เพราะมีคนคุม) ต้องมีจิตใจฝักใฝ่ในการออกกำลังกายมากกว่านี้ เราไม่เร่งกะการลดน้ำหนักเท่าไหร่ คือลดเดือนละโลไรงี้เราโอเค … Continue reading

Permalink

เพื่อนดีๆ คือเรื่องดีๆ

เราว่าบางทีโชคดีของคนก็คือมีคนรอบข้างดีๆ มีเพื่อนดีๆ อย่างน้อยเจอเรื่องแย่ๆ แต่การได้เจอคนดีๆ ก็เป็นเรื่องดีๆ เวลาเจอใครที่รู้สึกแย่หรือนอยด์กะชีวิต เราก็ชอบมองแล้วคิดว่า เค้ามีครอบครัวดี มีคู่ชีวิตดีๆ มีเพื่อนดีๆ แล้วจะนอยด์อะไรอีก เพราะนั่นคือสิ่งที่เราขาดและโหยหาตลอดมา 555 เป็นคนมีปัญหา อยากมีใครสักคนข้างๆ อาจจะเถียงกัน อาจทะเลาะกัน แต่เขายังไม่ไปไหน อะไรงี้ แต่ไม่มีไง ก็พอใจกะการมีเพื่อนดีๆ พี่ดีๆ คนรอบข้างดีๆ ไปก่อน เอวังด้วยประการฉะนี้ ป.ล. จดบันทึกวันนี้เพราะได้เพื่อนดีๆ มา 1 คน ในสภาวะที่ไม่รู้จะสนิทใจกะใครได้เลย (คือไม่ใช่ไม่อยากสนิท แต่ไม่รู้ว่าเค้าจะอยากสนิทกะกูมั้ย อะไรงี้ ไม่ชอบให้ใจใครก่อน เป็นคนที่แบบ ทำดีหวังผล 555)

Permalink

ประสบการณ์การโดนเฉือนเหงือก

ป.ล. เอนทรี่นี้มีคำไม่สุภาพ (มันก็ทุกเอนทรี่ปะวะ) เราไม่เคยฟันผุ ไม่มีฟันดำ และก็ชะล่าใจกะมันเรื่อยมา (ครั้งแรกที่ขูดหินปูดไปขูดราวๆ อายุ เอ่อ 23 มั้ง กากสิ้นดี) แล้วย้ายไปที่ทำงานใหม่ ก็ไม่ได้ไปหาหมอฟันอะไรเลย แล้วก็ย้ายไปที่ทำงานใหม่อีก (คือที่ทำงานปัจจุบัน) เค้ามีให้ไปตรวจสุขภาพประจำปีที่ รพ ก็ไป แล้วเค้าก็มีคูปองขูดหินปูนโปรโมชั่น ก็ไป (แพงกว่า รพ รัฐแหละ แต่ก็สะดวกดี) ก่อนหน้านั้น ไม่นานมั้งจำไม่ได้ ไม่กี่เดือน ฟันมันยุบ (แล้วก็ไม่รู้ว่ามันคืออาการฟันผุไง) แล้วมันก็บุ๋มลงไปเรื่อยๆ ก็คิดว่าเออ ได้โอกาสไปอุดซะที (เคยมีประสบการณ์ฟันแตกแล้วหมออุดฟันให้ นิ้งเหมือนฟันเดิม) ก็คิดว่าชีวิตจะไม่เป็นอะไร พอไปขูดหินปูน หมอบอก โห นี่ผุมากเลยนะ … Continue reading

Permalink

สกิลที่หายไป

ที่ผ่านมาจะเป็นคนที่ไม่มั่นใจตัวเอง คือถ้าให้ยอมรับว่าตัวเองพอจะรู้อะไรมากกว่าชาวบ้านปกติทั่วไป จะบอกไม่ค่อยได้ เพราะก็คิดว่าที่เรารู้ คนอื่นเค้าก็รู้ (ซึ่งมันก็จริง) มีสกิลนึงที่ค่อนข้างมั่นใจว่าน่าจะดีกว่าชาวบ้านหลายๆ คน (เพราะคนส่วนใหญ่คงไม่เล่นกัน..อ้าวอีนี่) คือ โอเทลโล่ มั่นใจมากว่าเก่งกว่าคนธรรมดา มั่นใจมากว่าเก่งกว่าคนที่เล่นเอาชนะโปรแกรมคอม (แต่ก็ไม่ได้มั่นใจว่าเก่งสุดนะ) คือเล่นได้ในระดับที่ อืม เล่นในสังคมญี่ปุ่น (ที่ชอบเล่นเกมนี้) เค้าก็เคารพในสกิลนี้ …แต่นั่นเป็นอดีต ตอนนี้กลับมาเล่น โอ้ยฝืด โอ้ยไม่เหมือนเดิม ชนะบ้างประปราย จากนั้นก็ แพ้ แพ้ แพ้ แพ้ แพ้ ก่อนหน้านี้เล่นได้ถึงขนาดมองเกมออกว่าเค้าจะลงอะไรแล้วดักถูก ตอนนี้อ่านหมากไม่รอบเลย เผลอลงในจุดที่ชิบหายละแล้วก็แพ้ทั้งกระดาน เล่นๆ เหมือนหมากจะดีแท้ๆ อ้าวลงจุดกากอีกละ แพ้ อะไรแบบนี้ เสียใจ รู้นะว่าถ้าตั้งใจฝึกตั้งใจอ่านหมาก … Continue reading

Permalink

รีวิวฟิตเนสแถวบ้าน

ช่วงนี้บล็อกหลังๆ ถ้าจะอ๊อดเรื่องออกกำลังกายก็อย่าแปลกใจ กำลังบิ๊วให้ตัวเองเสพติดการออกกำลังกาย ฮ่าฮ่า คือตอนนี้ถ้าไม่โดนไปเทรนแบบมีภาคบังคับ ไม่ค่อยอยากจะบังคับตัวเองไปออกกำลังกายเอง เอิบส์ T-T เอาล่ะ นี่คือฟิตเนสที่ไปๆ มา แถวบ้าน มีอะไรบ้างมาดูกัน Getfit อยู่แถวโชคชัยสี่ มีสระน้ำเกลือ มีฟิตเนส ฟิตเนสมีเครื่องให้คาดิโอ (พวกเครื่องวิ่งเครื่องปั่นจักรยาน), มีเครื่องเวท แต่ไม่ใหม่มาก หน่วยน้ำหนักของเครื่องเวทเป็นปอนด์ (ไม่ค่อยชิน) ตรงที่คาดิโอ ถ้าไปเล่นตอนเย็นแดดจะส่อง และที่นี่แอร์ร้อน แม่งไม่ค่อยเปิดแอร์ ที่อาบน้ำ มี แต่ห้องอาบน้ำมีน้อย แล้วก็ต้องรอคิว เพราะต้องใช่ร่วมกะคนที่มาว่ายน้ำ ห้องน้ำความสะอาดงั้นๆ มีน้ำดื่มให้ฟรี ราคาต่อครั้งและแพคเกจโอเค รับได้ สรุป เครื่องเล่นเก่าไปหน่อย แอร์ไม่ค่อยมี ห้องน้ำน้อย … Continue reading

Permalink

11 เดือนแห่งการลดน้ำหนัก

เราสูง 160 กว่าๆ หนัก 48…ซึ่งเป็นสถิติเมื่อ เอ่อ ม.ปลาย 555 เราเคยกินอะไรก็ไม่อ้วน (หรือเพราะกูกินน้อยกว่าที่เคยซัดโฮกก็ไม่อาจทราบได้) น้ำหนักเลยเด้งมาเป็น 63 ตอน ม.6 ก็เลยพยายามลดแบบโกงๆ จนไปเท่าเดิมได้ตอน ปี 1 ซึ่งก็รักษาน้ำหนักนั้นได้ ก็เหวี่ยงๆ มาที่ 50 กว่าๆ จน 50 ปลายๆ ตอนปี 3 มหันตภัยหนักมาเกิดเมื่อพอรู้สึกอ้วนแล้ว แทนที่จะลดตามประสาผู้หญิงทั่วไป …กลับเลือก เปลี่ยนไซส์เสื้อ แทน (เสื้อนักศึกษา) พอชุดหลวมปุ๊บ ..อ้วนขึ้นได้อีก จนตอนทำงานที่แรก น้ำหนักก็ทะลุเลข 6 ไปเรียบร้อย … Continue reading

Permalink

สำรวจความอยากดังใน Twitter กันได้ด้วยวิธีต่อไปนี้

ไม่เขียนใน Faceblog เพราะอันนี้แม่งไบแอส จิกกัด อย่าหาเหตุผล ตรรกะ สาระ ออกตัวเอาไว้เลย หึหึ เรื่องของเรื่องก็คือมันมีวิธีเช็กง่ายๆ แหละว่าตัวเรานี่แม่ง ว้อนน่าบีอยากดังในทวิตเตอร์มั้ย เป็นไงมาดูกัน คลั่งเลข Followers จำได้เลยมีคนตามกี่คน วันไหนคน unfollow จะรู้สึกคุ้มคลั่งสติไม่สมประดี แล้วพยายามทวีตให้มีคนตามใหม่ให้ได้ คลั่งเลข Klout Score จะลง Extension เอาไว้ส่อง ใครได้ Klout สูงๆ ก็ไปคุย ไป follow หรือไปทำไงก็ได้เพื่อสร้างสายสัมพันธ์ (หวังให้เค้า RT) ทำตัวเป็นกูรูกูรู้ทุกสิ่งอย่าง (ประดุจเว็บพอร์ทัลอันดับหนึ่งของเมืองไทย) รู้แม้กระทั่งสากกะเบือยันเรือรบ ใครตบใคร ดาราดราม่ากะใคร … Continue reading

Permalink

ถ่ายงานอีเวนต์ด้วยกล้องไอพอด

ไปถ่ายงานอีเวนต์ (ครั้งที่ 2 ละ) เพราะต้องเป็นหน่วยอัปภาพลง Social Network สดๆ ครั้งแรกยังไม่เท่าไหร่ คือเป็นงานค่อนข้างปิด สื่อมีไม่มาก แค่หน้าด้านๆ ไปขอดาราให้ถ่ายรูป (มองกล้องกูหน่อย) ซึ่งโอเค ครั้งนี้เป็นอีเวนต์ใหญ่ สื่อเยอะ แล้วเคยเจอฤทธิ์สื่อมาแล้ว เรื่องเยอะ ตากล้องแต่ละคนคือแบบ อาวุธมาตรึม (กล้องใหญ่ๆ เลนส์เบ้งๆ) แต่เราก็เข้าใจเค้า วินาทีนั้นคือพลาดแล้วคือพลาด ก็คงไม่มีใครอยากพลาด แต่ก่อนจะไม่พลาดก็อาจเหยียบตาปลาคนอื่นบ้าง ยิ่งกล้องจากไอพอดแบบกรู คือกล้องมันก็กาก ซูมไม่ค่อยได้ ถ่ายช้า (ศาสดาแม่ง) แล้วตัวเองก็ไม่ใช่ตัวเล็กๆ มุดยาก แล้วตากล้องก็ชอบไม่เห็นหัว ชอบไล่ไปไกลๆ ;___; แล้วหน้าก็ไม่ให้ว่ากูไปทำงาน แต่คือกูไปทำงาน ไม่ได้ไปติ่งตามดารา … Continue reading