35 : Multiple Standard
Tuesday, February 19th, 2008จากการที่ตัวเองเรียนฟิสิกส์มาก็หลายปี
มีทฤษฎีหนึ่งที่เชื่อหมดใจว่า มันจริง จริง จริง และจริงที่สุด! 
นั่นก็คือ ทฤษฎีสัมพัทธภาพ
ซึ่งมีแนวคิดประมาณว่า ปริมาณทุกอย่างจะมีค่าหรือไม่มีค่าขึ้นอยู่กับกรอบอ้างอิงสัมพัทธ์ที่ใช้อยู่
เช่น
คนนั่งบนรถเมล์ ถ้าเทียบกับพื้นรถเมล์คนก็มีความเร็วเป็น 0
แต่ถ้าเทียบกับถนนคนจะมีความเร็วเท่ากับความเร็วที่รถเมล์กำลังเคลื่อนที่
อะไรแบบนี้เป็นต้น
(อธิบายถูกป่าวฟะ เอาเป็นว่าประมาณนี้ละกันเนอะ 
)
เขียนแบบนี้อาจจะงงๆ กัน
แต่มันสามารถนำมาอ้างอิงกับความเป็นจริงในทุกสรรพสิ่ง (เห็นมะ อ้างอีกละ) ได้เลยแหละ
คนที่ได้ดีกรีความสวยจากหลายแห่ง เป็นนางแบบ ดารา นางงามจักรวาล
เค้าอาจจะมีคนหลายคนหลงใหลคลั่งใคล้
แต่คนๆ นั้น อาจจะไม่สวยเลยสำหรับในสายตาผู้ชายบางคน
ผู้ชายบางคนอาจจะเห็นผู้หญิงอ้วน ดำ สวยที่สุดในสายตาเค้า
มันขึ้นอยู่กับว่าจะใช้อะไรมอง
เราจะไม่มีความสุข
ไม่มีความพอใจในชีวิต
ถ้าเราเอาชีวิตไปเทียบกับคนโคตรรวย
เราจะคิดว่าเราจน
แต่ถ้าเราเอาชีวิตไปเทียบกับคนจน
เราก็จะคิดว่า เราก็ยังดีกว่าเค้า
มันน่าจะเกี่ยวกับที่มาของคำว่า Double Standard
ซึ่งก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันมาจากใคร
แต่เดือนว่าเอาเป็น Multiple Standard ไปเลยดีกว่า สะใจดี
ที่เริ่มมานึกๆ ถึงเรื่องนี้ (จริงๆ ก็นึกไว้นานละ)
คือคิดว่าคนเราทุกคนมันก็ต้องมีมาตรฐานที่ตัดสินสิ่งเดียวกันคนละแบบกัน
เรายอมให้เพื่อนเราหยอกล้อเล่นแรงๆ ถึงขนาดด่าเราก็ยังได้
แต่ถ้าเป็นคนอื่น เราพร้อมจะกระโดดต่อยมันได้ทุกนาทีถ้ามันทำแบบนี้กะเรา
เหตุผลของเรามันอาจกลายเป็นข้ออ้างของคนอื่นได้ ถ้ามันฟังไม่ขึ้นสำหรับเค้า
การกระทำที่เค้ามองว่าไร้สาระมันอาจเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่สำหรับเรา
แม้กระทั่งความรักของคนๆ หนึ่ง มันจะทำให้ซึ้งก็ต่อเมื่อมันสัมพัทธ์กับใจของคนอีกคน
เขียนมาทั้งหมดนี่ก็เพื่อจะบอกว่า ใจคนเรามันซับซ้อนเกินกว่าที่เราจะเอาใจของเราไปตัดสินได้
และเมื่อมีความจำเป็นที่เราจะต้องตัดสินอะไร เราควรจะใช้ “ใจ” ตัดสิน “ใจ”
เพื่อให้เกิดผลลัพธ์ที่ดีที่สุด “ที่อ้างอิงกับตัวเรา”
ก็แค่นั้นเอง
พูดง่าย .. แต่ทำยากจังเลยเนอะ
ป.ล. ยุ่งๆ เครียดๆ เซ็งๆ
เล่นจนใกล้จะเสียเรียนรอมร่อ ปรับใจไม่ได้เลย 