Permalink

AirAsia Preparation

ไปเที่ยวครั้งนี้ ก็เล็งสายการบินถูกๆ ไว้ก่อน ซึ่งแน่นอน ตอน AirAsiaX มา ก็จอง คือไม่ได้จองได้ราคาที่ดีที่สุด (ราคาดีๆ น่าจะไปกลับ 5xxx) แต่จองได้ราคาไปกลับ 7xxx ซึ่งก็ไม่แย่หรอก รวมค่ากระเป๋า อาหาร ก็ไปกลับ 8xxx-9xxx ไรงี้ นั่นไม่ใช่สาระ จะมาแพล่มเรื่องอื่น ก็คือ อะ ขาไปยังไม่ได้เช็กอิน (ทำไมกูชิวอย่างนี้) ก็ถูกบอกว่าเช็กอินได้แล้วนะดอก ก็เช็ก ซึ่งพอกดเข้าไปดู  ที่นั่งมันเป็นงี้ บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าแย่หรือดี แต่ส่วนตัวก็ว่าไม่แย่ คือก็ได้นั่งคู่กัน แต่จะมีเศษติ่งที่ต้องไปนั่งแยก ซึ่งก็บังคับให้ผู้ชายไปนั่ง 5555 ก็ว่ากันไป ความเห้คือ กดเช็กอิน ต้องมานั่งไล่ใส่วันเกิด … Continue reading

Permalink

ตัดผมครั้งที่สองในรอบปี

อะอันนี้ครั้งแรก เข้าร้านตัดผมครั้งแรกในรอบปี จริงๆ ไม่ได้อยากไปตัดเร็วขนาดนี้ เพราะแม่งราคาก็ไม่ใช่น้อยๆ คือเราโอเคแหละกะการจ่ายเงินแล้วได้ลุคที่เราพอใจ แต่นี่มันเร็วไป.. ที่ต้องไปตัดเพราะกำลังจะไปเที่ยว ผมหน้าม้ายาวแล้ว แล้วผมดำก็ขึ้นแล้ว ไม่อยากอะไม่อยาก อยากให้ตัวเองดูดี 55555555555555 (แรดอะ) ก็ไปตัดร้านเดิม กะคนเดิม คิดว่าก็คงตัดกะคนนี้ไปอีกนาน นัดหกครึ่ง ได้ตัดจริงๆ อีกชั่วโมงให้หลัง กูสงสัยมากตกลงจะนัดเวลาทำไม.. ไหนว่าคนต่างชาติตรงต่อเวลา ไปเจอเด็กใหม่ เอาน้ำเย็นสระผมให้ ก็หนาวกันไป แล้วไดร์ผมให้ ใช้ไดร์ร้อนระดับที่แบบ..เอ่อกูเริ่มไม่ประทับใจละ แต่เข้าใจว่ามือใหม่ -_- ขี้เกียจด่า เล่นเกมจนรากงอกก็ได้ตัดผมซะที จากนั้นก็เติมสีที่โคนผม พี่แกบอก ลองไฮไลต์ผมแดงหน่อยมั้ย อะๆ จัดมา ซึ่งสงสัยมากอีปอยแดงนี่อยู่ไหนวะ 5555555555555 หาไม่เจอ – … Continue reading

Permalink

Japan preparation

(จะพยายามลองเขียนแบบไม่ bullet ดู จริงๆ โคตรชอบเขียนแบบ bullet เลย คือขี้เกียจ 555) ประเทศญี่ปุ่นเป็นที่ที่อยากไปมาโดยตลอด เนื่องจากโดนดับฝันเมื่อปีที่แล้ว ปีนี้ก็เปรยๆ กับตั๊กถั่ว (จริงๆ ก็เต๊าะกันไปมาตลอด) ว่าอยากไปญี่ปุ่น ไปๆ มาๆ นางเอาด้วยเว้ย! ก็เลยไปชวนขาเที่ยวคนอื่น ชวนแบ๊งกุ ไป ชวนแนนซ่าและสามี ไป ชวนอีตี๋ ก็ไป จริงๆ จะมีธัญอีกคน แต่สุดท้ายคนนี้ก็ไม่ได้ไป ก็เลยมีกันอยู่ 6 หน่อ 6 คน ตั้งกรุ๊ปคุยกันตั้งแต่เดือนกุมภา พยายามหาตั๋วถูกลมๆ แล้งๆ มาตลอด แต่ก็วืด 55555 … Continue reading

Permalink

รูปลักษณ์

เราเป็นคนที่แต่งตัวแย่ เราเคยไปทำงานที่แรกด้วยการใส่รองเท้าตีนหมี กางเกงขาบานๆ และเสื้อยืด (ก็ไม่มีใครว่านี่หว่า 555) ทำงานที่ที่สอง เหมือนจะแต่งตัวดีขึ้น (บ้าง) แต่บางวันก็ เสื้อวอร์ม กางเกงพละ พร้อมไปฟิตเนสตลอดเวลา ช่วงนั้นค่าชุดน้อยมาก หมดไปกะการแดกและการเล่น มีช่วงนึงติดแจ็กเก็ตมาก ไม่ว่าอากาศจะร้อนตับแตกแค่ไหนก็จะแจ็กเก็ตตลอดเวลา มาทำงานที่ใหม่ ชะนีเยอะขีืน สิ่งแวดล้อมเริ่มทำให้เปลี่ยนไป คิดว่าจะแต่งตัวดีขึ้นเหรอ? เปล่า (อ้าว) ล้อเล่น มันก็คงดีกว่าที่ที่สอง 55555555555 แต่ก็ยังชอบแต่งตัวแบบ มุมิงุงิ เสื้อญี่ปุ่น กระดุมเยอะๆ (เพื่อนแซะมา) อะไรก็ว่าไป (แต่ไม่ติดแจ็กเก็ตแล้วนะ) แต่ก็เริ่มมีบางวันที่มีโมเมนต์ชะนี เช่น จะไปงาน อ้ะแต่งตัวหน่อย แต่งหน้าหน่อย แรกๆ ก็อาศัยเมกอัปเอื้ออาทรจากเจ๊เกศ … Continue reading

Permalink

ทัศนคติเรื่องความสัมพันธ์กับเพศตรงข้าม

ไปย้อนอ่านเรื่องวันวานมา จำได้ว่าพี่โบว์บอกว่านี่ซื่อบื้อมาก ซื่อบื้อในเรื่องของ การไม่รู้ว่าคนที่เข้ามานั้น จีบหรือไม่จีบ หรือยังไง ก็ อยากจะบอกว่า ตอนนี้ก็ยังคิดแบบนั้นอยู่ 555555 (ถึงวัยใกล้จะขึ้นคานรอมร่อแล้วก็ตาม) เราเคยผ่านโมเมนต์ที่ ทำนายทายทักแล้วว่าไอ้นี่ต้องชอบกรูแน่ แต่สุดท้ายมันไม่เป็นอย่างนั้น เค้าเห็นเราเป็นแค่เพื่อน มันก็เจ็บและฝังใจ ก็เลยคิดว่าจากนี้ไป ถ้าไม่ได้บอกว่าชอบ ไม่ได้บอกว่าจีบ ก็จะเชื่ออย่างนั้น ก็คุยเล่นเพ่นพ่านอะไรกันได้ เคสที่บ้านแบนบอกว่า จีบเราแน่ๆ คือ โทรคุยกันทุกวัน วันนึงคุยกัน 1 ชั่วโมงเป็นอย่างน้อย คุยข้ามคืนก็มี เล่าเรื่องเรื่อยเปื่อยสารพัด เราอยากได้อะไรก็หามาให้ เราไปกรุงเทพก็มาเจอ (ตอนนั้นยังเรียนอยู่) ก็ถามแล้วนะว่าจีบรึเปล่า บอกว่าไม่จีบ (แถมมีเล่าเรื่องแฟนเก่าด้วยนะ) อ้ะก็ตามบาย พูดไรเราก็เชื่อ ฮ่า เราเชื่อคนง่าย … Continue reading

Permalink

เข้าร้านตัดผมครั้งแรกในรอบปี

เราเข้าร้านตัดผมล่าสุดคือปีที่แล้ว และก็อดทนปล่อยผมยาวขึ้นเรื่อยมา ซึ่งก่อนหน้านี้จะทำไม่ค่อยได้ หน้าม้ายาวก็รำคาญก็จะตัด ผมยาวรำคาญและร้อนก็จะตัด นี่ก็ผ่านมา 8 เดือนได้โดยที่ไม่เข้าร้านตัดผมแม้แต่แอะเดียว ตอน 3-4 เดือนแรกๆ ทุรนทุรายเหมือนกัน (นี่กูเสพติดการเข้าร้านตัดผมหรือไร) ซักพักก็เริ่มทนได้และเฝ้ารอจะได้เข้าร้านต้ดผมอีกครั้ง เหตุผลที่ไม่ตัดผมสั้นเพราะสัญญากับเพื่อนไว้ว่า ไว้ไปทำสวยด้วย (ทำสวยคือให้แต่งหน้าทำท่าชะนี — เป็นไม่กี่วันในรอบปี) นางจะต้องรำพึงรำพันทดท้อว่าแล้วเมื่อไหร่จะได้ทำผมให้ซักที ก็นี่คือพันธะสัญญา.. 555 ตอนนี้ผมยาวประบ่าเอง ก็เข้าร้านตัดผม จองคิวกับช่างคนเดิม (ชื่อโยจิซัง) โยจิซังถามจะเอาทรงอะไร ก็เอาๆ มาเหอะ จะดัด ทำสี ตามสบาย คิดให้หน่อย เวลาผ่านไปเกือบสามชั่วโมง (ตั้งแต่ห้าครึ่งยันเกือบสามทุ่ม) ก็ทำสีให้อ่อนกว่าเดิม ตัด และดัดหน้าม้า ก็จบ เดินออกจากร้านแบบโหวงๆ … Continue reading

Permalink

รีวิว Central Embassy Diploma Screen

(จิ๊กรูป Banku มา) รูปโรงและที่นั่งไม่ต้องมั้ง ไปหาในกูเกิลเอาก็เจอ (บล็อกเกอร์รีวิวไว้เยอะแยะ) จะรีวิวตามนี้ ทางเข้าไฮโซดี อาหารไม่อร่อย พนักงานบริการช้า ที่นั่งรอก่อนเข้าโรงไฮโซดี เข้าโรง โฆษณาน้อยมาก (ดี) เก้าอี้สบายดี ไม่เห็นหัวแถวข้างหน้า (หมดปัญหาเวลาเจอพวกไร้มารยาทเล่นไลน์ในโรง) เก้าอี้เป็นโซฟาหนัง มีน้ำและป๊อปคอร์นเค็มๆ เสิร์ฟถังนึง (ถังไม่เล็กไม่ใหญ่) โซฟาปรับนอนได้ (ตอนปรับนอนแล้วลุกเบาะมีร่วง อีสัสโคตรบ้านนอก — กูเนี่ย) มีโคมไฟและปุ่มเรียกพนักงาน ซึ่งอีนี่คิดว่าปุ่มเรียกพนักงานคือปุ่มโคมไฟก็กดรัวๆ มี USB เสียบชาร์จมือถือ ซึ่งมึงไปชาร์จที่อื่นก็ได้มั้ง มีหมอนและผ้าห่มให้ เกรดหมอนบนรถทัวร์ จอใหญ่ดี ผ้าห่มมีประโยชน์เวลาดูหนังผีมาก (เอะอะก็ยกมาปิดตา) ก็เป็นประสบการณ์ที่ไม่ดีไม่ร้าย คือให้เสียเงินเองคงไม่มา ส่วนหนังที่ดูเป็นไงเหรอ … Continue reading

Permalink

แปลกดี

แปลกดีที่สงสัยความไม่สมเหตุสมผลในหนังแฟนตาซี จะถูกด่าหรือบอกว่า อยากสมจริงขนาดนั้นทำไมไม่ไปดูหนังสารคดี แปลกดีที่พอสงสัยว่า 10 ประโยคเปลี่ยนชีวิต Mark Zuckerberg นี่ อีมาร์คพูดจริงเหรอ ก็จะมีคนบอกว่า ทำไมต้องสงสัย ถึงมาร์คไม่ได้พูด ก็เอาประโยคไปใช้ได้เหมือนกัน (นี่ไม่รวมเรื่อง พระราชดำรัสในหลวงที่ในหลวงไม่ได้ตรัส แต่ก็แชร์เพราะมันดีมันถูกใจ) คือไม่อะไรกะคนที่แชร์แล้วไม่รู้นะ แต่พอมีคนเตือนหรือทักแล้วยังเชื่อมั่นในความคิดตัวเองแบบผิดๆ นี่ มึง แปลกดีอีกที่ พอสงสัยเรื่องดารา หรือวิจารณ์เรื่องดารา (อย่างล่าสุดคือเรื่องพ่อเด็ก) ก็บอกอีกว่า เรื่องส่วนตัวเขาอย่าเสือก เอ้ามันไม่ส่วนตัวตั้งแต่แถลงข่าวแล้วปะสัส

Permalink

พยายามที่จะพยายาม

มีช่วงหนึ่งขี้เกียจมาก ขี้เกียจมากคือ ก็คิดว่าวันๆ ก็โบกงานเยอะแล้ว ฉันขอเวลาพักผ่อนชีวิตบ้าง ผลคือไอ้สกิลเรียนรู้ที่ควรจะมีและควรจะทำ (ทำงานสายนี้มันไม่ควรหยุดนิ่งใช่ไหม) มันก็ยังเรียนรู้และทันข่าวแหละ แต่ไม่เร็วและไม่ดีพอ นี่ก็เลยพยายามที่จะพยายามมากขึ้น สองวันมานี่กลับห้องเปิดคอมเขียนข่าวทุกวัน (และหวังว่าจะเป็นแบบนี้ได้อีกเรื่อยๆ) จบละ

Permalink

Faceblog Talk

(รีบเขียนก่อนที่ความรู้สึกจะหายไป ป.ล. ดิบๆ เถื่อนๆ หน่อยนะ) เรื่องของเรื่องมันมีอยู่ว่า วันหนึ่งคุณ markpeak แกก็ส่งข้อความมาประมาณนี้ ใจจริงอีนี่คือไม่อยากจัด 5555555555555555 คือไม่คิดว่าตัวเองจะมีพาวเวอร์เว้ย คนจะมาเหรอวะ จะเชิญใครวะ อะไรงี้ แต่ถามว่าจริงๆ อยากพรีเซนต์ตัวเองมั้ย มันก็อยาก มันก็เออ กึ่งๆ กล้าๆ กลัวๆ อะนะ มันเป็นสันดานที่มีมาในช่วงสิบยี่สิบปีของอายุชีวิต (ก็เกือบทั้งชีวิตแล้วปะ) ที่เป็นคนที่ ไม่มั่นใจตัวเอง คือไม่มั่นใจจริงๆ นะ ทั้งๆ ที่ทำนั่นทำนี่ได้ (รึปะวะ) คือมันมีอะไรหลายๆ อย่างที่พิสูจน์ว่า ถ้าให้พูดด้วยผลงานมันก็พอจะมีผลงาน แต่ถ้าจะให้บอกออกจากปากว่าเนี่ย ชั้นทำนั่นทำนี่ได้ จะไม่ค่อยพูด (เออ ทำไม) … Continue reading