Permalink

ทำหน้าครั้งแรก

วันก่อนปิดปีใหม่ เดินเอ๋อๆ อยู่ในเซนทรัล โดนยื่นขวดโหลใส่ จับสิ เอ้าจับฟรี จับก็ได้วะ ได้อะไรไม่รู้มูลค่าเจ็ดพัน แล้วมีบัตรเครดิตปะ ถ้ามี ตรวจสภาพหน้าฟรีนะ ตรวจก็ได้วะ แล้วก็พูดซะเคลิ้ม……………แล้วก็ซื้อคอร์ส………………….สัส (ถามว่าแพงมั้ยก็ ไม่แพงหรอก ไม่แพงจนสงสัยว่าอีที่ว่าพรีเมียมนี่หลอกกูปะวะ หลอกกูแหง) ตอนนั้นไม่รู้จักชื่อคลินิกด้วย เค้าบอกว่า เนี่ยดังนะ ออกรายการนี่นั่นๆๆ นะ ขอเซิร์ชกูเกิลได้มั้ย ได้ อะ เซิร์ช รีวิว อีเหี้ยเปิดมาอันแรกเป็นอันด่าเลยแต่โดนลบไปแล้ว อีดอก เซลล์แม่งก็ดูจะรู้นะว่าผลการค้นหาในกูเกิลเป็นไง ดักกูเลยข่า พันทิปมันก็ดาบสองคมอะค่ะน้อง มันก็มีทั้งดัและไม่ดี บลาๆๆๆๆ ตอนนั้นแมคก็ระแวงนะ แต่คอร์สมันถูกไง T-T ชิท ก็ซื้อ แล้วเนี่ยไปทำมาสดๆ … Continue reading

Permalink

หัดแต่งหน้า

มีความมุ่งมั่นอย่างแรงกล้าที่จะแต่งหน้าให้เป็น ซึ่งก็เคยหัดเองแบบไร้หลักการเว้ย เช่น กรีดตา กรีดจนแทบจะทั่วเปลือกตาแล้วอีห่า แล้วก็เส้นขยึกขยัก 5555555555555555 คือเราก็ไปให้เพื่อน (ที่เป็นเมกอัปอาร์ตติสและเป็นบิวตี้บล็อกเกอร์ แต่รู้จักกันเพราะริลัคคุมะ) แต่งหน้าให้บ่อย แล้วเราก็สัมผัสโมเมนต์ชะนีแบบชั่วครั้งชั่วคราวได้ไง เซลฟี่ทีหูยไลก์ตรึม มีความสุขในโลกลวงๆ ของตัวเอง นี่แต่งหน้าก็สวยได้นะโว้ย งี้ แต่มึงงัดตามาเต็มนะ ขนตาทิ่มกำแพงนะ งี้ แต่สวยไง มันก็ต้องยอมรับว่ะว่าถึงเวลาอะไรที่มันเด่นมันจะถูกมองก่อน (นี่มึงอวดกลายๆ ใช่มั้ยว่าแต่งหน้าแล้วเด่น ก็ไม่ใช่หรอก) อะไรแบบนี้ คือก็แค่อยากรู้โมเมนต์นี้น่ะ ซึ่งคนจำเราไม่ได้นะ 55555555555555 (แล้วมันดีหรือไม่ดี) เรื่องคือก็อยากแต่งหน้าเองเป็นบ้าง ก็ให้เพื่อนสอน เพื่อนก็ดีใจหาย สอนทุกอย่าง ก็หัดแต่งได้แบบปลวกๆ และถึงคราวมาแต่งเอง วันแรกชินจังเลยมึง คิ้วอย่างปื้น กรีดตาเละ คิ้วเละ … Continue reading

Permalink

นวดครั้งแรก

เห็นเค้าว่าดีนี่ก็อยากลอง เคยลองนวดเท้ามันก็โอเค แต่เมื่อวานเพิ่งเคยนวดตัว ความทรงจำเรื่องนวดคือ เจ็บ (แต่คือไม่ได้นวดจริงจัง) เมื่อวานเพิ่งเคยนวดตัวจริงจัง (1 ชม) เค้าถาม นวดน้ำมันมั้ย เอ้า แล้วแต่เลยค่ะ แล้วแต่ไม่ได้นะ ราคามันต่างกัน อ๋อแล้วมันต่างกันกี่บาทคะ 50 บาท แล้วน้ำมันกะไม่น้ำมันมันต่างกันไงคะ น้ำมันมันจะไม่เจ็บ เอ่อ ถ้าราคาต่างกันแค่นั้น พี่น้ำมันมาก็ได้ค่ะ ก็ เปลี่ยนเสื้อ มีเสื้อคอกลมผ่ากระดุม กะกางเกงเล ก็ใส่ เอ้าเพิ่งรู้ต้องเอาไอ้ด้านแกะกระดุมไว้ด้านหลัง -_- แล้วก็นวด คว่ำ นวดน่อง นวดอยู่นั่นแหละ ใส่น้ำมัน นวด นวด เช็ด ซักพักแกะกระดุม แกะสายเสื้อ … Continue reading

Permalink

ปีใหม่ตัวคนเดียว

ปีใหม่ ตอนแรกว่าจะไปเที่ยวโคราชกะเมตเหมือนปีที่แล้ว จริงๆ ตั้งแต่ป่วยมา แทบไม่ค่อยมีโมเมนต์ที่อยากอยู่คนเดียว กลัวฟุ้ง ช่วงไหนหยุดยาวก็จะเตร็ดเตร่ไปนอนที่นู่นนี่ ปีนี้พอดีวันจันทร์เมตติดนัดอาจารย์ เลยจะกลับอังคาร แต่นึกไปนึกมา ถ้าไปกะเมตวันอังคาร ศุกร์ก็ค้องกลับกรุง ถ้าจะไปแค่สามวันก็ขี้เกียจ แล้วจำได้ด้วยว่าปีที่แล้วแม่งใช้เวลาเดินทางไปโคราชเจ็ดชั่วโมง ทรมานสัส ก็เลยอยู่คนดียวก็ได้ ก็ไม่แย่ ดูซีรีส์ อ่านนิยาย ไปกินอาหารสลิ่ม 5555555555555555555 กินขนม ร้องคาราโอเกะ เหงาก็เดินห้าง กลับมาก็หัดแต่งหน้า กรุงเทพรถโล่งๆ นั่งรถเมล์สบายใจ อากาศก็เย็นกรุบกริบ มันก็มีบ้างแหละที่เหงา แต่มันก็ไม่ได้ทนไม่ได้ จดไว้ว่าปีนี้รู้สึกงี้ อีกสามร้อยกว่าวันค่อยมาดูอีกทีว่าจะเป็นยังไง เนอะ

Permalink

2014

ตอนแรกว่าจะไม่เขียนเพราะรู้สึกว่าชีวิตก็ไม่มีอะไรแปลกใหม่นี่หว่า แต่คิดอีกทีมีก็ได้ ใช้สมาร์ทโฟนเครื่องแรกในชีวิต (iPhone 5s) และคิดว่าชีวิตนี้คงกลับไปใช้ฟีเจอร์โฟนไม่ได้แล้ว ได้ไปญี่ปุ่นครั้งแรกในชีวิต ดีงามมาก รักมาก แต่งหน้าได้แล้ว (สวยไม่สวยอีกเรื่อง) หัดร้องเพลงสากล (หัดทำไมวะ) ติ่งโทมินจุนชิ หัดดูซีรีส์เกาหลี (เหมือนจะไม่ใช่เรื่องดี) แต่สนุกดีนะ เกลียดคนเพิ่มอีกหนึ่งคน จริงๆ ที่ผ่านมาเกลียดใครบ้างก็จำไม่ได้แล้ว แต่ปีนี้ได้เกลียดคนอีกคน ไม่ต้องถามหรอกว่าใคร ไม่พูดกะใครก็คนนั้นแหละ ถ้ายังคุยด้วยอยู่ก็ไม่ได้เกลียดอะไรกันนะ เคนะ ส่วนความเหลวๆ ด้านอื่น เช่น เขียน Faceblog น้อยลง (มากๆ) นี่ก็รู้ตัวและปีหน้า (เอ่อ นี่มัน 1 มกราแล้ว) ก็จะปรับ (คือมีปัญหาส่วนตัวนิดหน่อยเรื่องบาลานซ์แต่ต้องผ่านมันไปให้ได้) และจะแก้ตีมเว็บด้วย, … Continue reading

Permalink

Antisocial

จริงๆ ตั้งแต่ป่วย (แม่งก็จะสี่ห้าปีแล้ว) ถามว่ายังแยกตัวออกมาจากสังคมมั้ย ก็มีบ้าง แต่ก็คงไม่จัดเท่าตอนที่เป็นช่วงแรกๆ แต่ก็คงจะมี แล้วถามว่าก่อนป่วยอาการเข้าสังคมเป็นไง ก็ ก็คงเข้าแหละ มีอารมณ์ที่จะประจ๋อประแจ๋หรือทำท่ามีมิตรจิตมิตรใจกับคน “บ้าง” แปลว่าไม่เยอะ ฮา ก็อาจจะเป็นเพราะว่าสันดานเดิมก็ไม่ใช่เป็นคนที่เฟรนด์ลี่มั้ง แต่ถ้าเปิดใจให้ใครก็เปิดชิบหายเลยนะ เปิดจนโดนทำร้ายจนเจ็บมาทุกวันนี้ก็มี ก็นั่นแหละ กลับมาที่จุดเดิมคือ ตอนนี้ถ้าให้เข้าสังคม ก็พอเข้าได้ แต่จะพูดคุยกะคนอื่นยากหน่อย (บางคนที่รู้จักกันในทวิตเตอร์น่าจะเคยเห็นว่าในทวิตเตอร์พูดมากชิบหาย เจอกันจริงๆ ถ้าไม่มาชวนคุยก็เงียบ แต่ก็ไม่ได้เหี้ยขนาดไม่มีรีแอคชั่นตอบนา) ก็อะไรประมาณนี้ ตอนนั้ก็เข้าสังคมพอได้ ยิ่งถ้าสังคมไหนฟิตอินจัดๆ ก็เข้า 5555 แต่กะสังคมที่ไม่ฟิตอิน วันไหนไม่อยากปั้นหน้ากูก็หนีเลย คือปั้นหน้าไม่ได้แปลว่าสร้างภาพนะ แต่มันไม่สนิทไง คืออารมณ์ปกติก็ไปด้วยได้ อารมณ์ไม่ปกตินี่..หนีเหอะ กลัวไปหลุดปากไม่ดีใส่ อะไรงี้ หลังๆ … Continue reading

Permalink

Japan Go Go Day 4

วันนี้ตื่นได้ตามเวลา (มั้ง) เพราะอย่างที่บอกว่านอนห้องเดียวกะหัวหน้าใบไม้แดง ฮ่าๆ ก็ตื่น ไปล้างหน้า บ้านยูจิชั้นล่างตรงอ่างล้างหน้ามีแต่น้ำเย็น T-T ฟักมาก แล้วก็เดินออกมา มาที่สถานีนิกโกะ (ระหว่างทางเจอลิงนิกโกะด้วย) ก็รอเตรียมไป ..ไปไหนวะจำชื่อไม่ได้ เดอะแก๊งซื้อข้าวกล่องกิน แต่นี่ไม่ได้กินเพราะไม่ได้หิวมาก ก็กินขนมที่ซื้อจากเมื่อวาน แล้วก็ซื้อกาแฟกิน แล้วก็นั่งรถไฟ ไปนั่งกระเช้า ไปไหนก็ไม่รู้ (จำชื่อเมืองนอกเมืองไม่ได้เลย กากจริง) อุณหภูมิก็ 10 องศาต้นๆ จริงๆ มานึกๆ ก็หนาวน้อยกว่าที่เจอที่โซล (ตอนนั้น 8-9 องศา) แต่เรียลฟีลมันหนาว สงสัยเพราะลมมั้ง

Permalink

Japan Go Go Day 3

จำไม่ได้ว่าหัวหน้าทริปนอกเมือง (หรือหัวหน้าทริปแก๊งใบไม้แดง หรือจะเรียกอะไรก็เรียกเหอะ) อย่างแบ๊งกุบัญชาให้ตื่นกี่โมง ถ้าจำไม่ผิดน่าจะหกโมง ซึ่งอย่างที่บอกว่าก็ยกให้แนนซ่าและตั๊กถั่วตื่นไป แต่เอาจริงๆ…ตื่นสาย 5555555555555 กว่าจะได้ถ่อออกมาก็เกือบเจ็ดโมง (เบื่อ iPhone จริงๆ ทำไมในรูปไม่มี timestamp) ก็ไปสถานีรถไฟ เตรียมนั่งรถไฟและกินข้าวกล่องรถไฟ ประเด็นคือตอนไปซื้อข้าวกล่องรถไฟก็แบบ ไม่รู้จะกินอะไร แล้วก็กลัวจะเจอข้าวกล่องที่เป็นเนื้อ (ไม่แดกเนื้อนี่อยู่ญี่ปุ่นลำบากจริงๆ) ก็ซื้อข้าวกล่องแบบที่มีไก่ล้วนกิน ถามว่าอร่อยมั้ยก็เฉยๆ นะ ไม่ดีไม่ร้าย คือมันเป็นข้าวกล่องเย็น

Permalink

Japan Go Go Day 2

ตอนหลับบนเครื่อง คิดว่าก็หลับแหละ แต่ก็หลับไม่สนิท ยุกยิกๆ และคิดว่าคนข้างๆ (คือตั๊กถั่ว) ก็คงมีรำคาญแหละ 55555 อุปกรณ์การช่วยนอนคือยา หมอนมูจิ และผ้าปิดตา ถูกปลุกตื่นตอนตีสี่ ซึ่งก็รู้สึกว่าจะรีบปลุกทำไมวะ เครื่องลงตั้งแปดโมง อะ ก็งัวเงีย มีหลับต่อบ้าง สะกดกลั้นความอยากสั่งอะไรมากินบ้าง ได้เห็นเส้นขอบฟ้าที่พระอาทิตย์กำลังจะขึ้น เห็นเกล็ดน้ำแข็งที่เกาะอยู่ที่หน้าต่าง แล้วพระอาทิตย์ก็ค่อยๆ แผดแสงแรงขึ้น…กูร้อน ก็นั่งไป กรอกเอกสารเตรียมเข้าเมือง พวกเอกสารระบุว่าไม่ได้เอาของผิดกฎหมายเข้าประเทศ ตรงนี้ถ้าใครไม่เชี่ยวอังกฤษหรือกลัวเมาขี้ตา ปรินต์โพยไปก็ได้นะ เราก็ปรินต์ไป ได้ยินกัปตันบอกว่าฟูจิซังอยู่อีกด้าน (ด้านซ้ายที่คนนั่งในแก๊งคือคุณแนนและคุณหมี) ฝั่งนี้ก็แดดร้อนกันไป ซักพักก็ถึงญี่ปุ่น เฮ เดินออกจากเครื่องจึ้กๆ ไปเจอ ตม ถูกเจ้าหน้าที่จับแยกแก๊งให้ไปอยู่คนละแถว ตอนนั้นก็ตื่นเต้นนะว่า กูจะเจออะไรบ้าง 5555555555 … Continue reading

Permalink

Japan Go Go Day 1

ได้ฤกษ์เขียนซะทีมั้ง ไม่หรอก แค่คิดว่าถ้าไม่เขียนก็คงจะไม่ได้เขียนและก็ใกล้จะลืมพวกยิบย่อยแล้ว ฮา ดังนั้นเขียนๆ เถอะนาง ป.ล. ก็มีสบถหยาบคายบ้างล่ะนะ เราไม่ใช่คนเรียบร้อยอะไร อะ เริ่ม ช่วงปลายเดือน ต.ค. นี่ หงุดหงิดจิตตกเชี่ยๆ ก็แบบ ปักเอาไว้ว่า การไปญี่ปุ่นนี่แหละ จะเป็นการชาร์จแบตและกลับมาทำงานด้วยดีทุกอย่าง (ถามว่ากลับมาแล้วพลังชีวิตพรูดพราดไหม…ก็ไม่ขนาดนั้น แต่ก็ไม่แย่หน่า เอ้า เป๋ทำไม ต่อ) ช่วงก่อนเดินทางชาวแก๊งก็มีเวิ่นเว้อกันตามประสา ส่วนตัวนี่ก็ไม่ถึงกับตื่นเต้น แต่ก็เป็นช่วงเวลาที่รอคอยและสนุกที่จะไปเจอ (ไม่อยากจะบอกเลยว่าซื้อเสื้อผ้าใหม่เกือบทุกชุด วางแผนเป็นฉากๆ ว่าแต่ละวันจะแต่งตัวยังไง และ..พกเครื่องสำอาง!) ก็นั่นแหละ ส่วนตัวก็แพลน จะกินอะไรดีน้า จะช้อปอะไรดีน้า ของหวานจะกินอะไรดี วันนี้ใส่เสื้อชุดไหนดี จดรายการของที่จะใส่กระเป๋า ครบยังน้า เอกสารปรินต์ยังน้า … Continue reading