Permalink

คนซึมเศร้าเค้าอยากฟังอะไร

สืบเนื่องจากว่าวันนี้ไปเจอพี่แอนมา แล้วพี่แอนก็เปรยๆ ว่าทุกวันนี้กระแสเรื่องคนซึมเศร้ามันเริ่มมีเยอะ ทุกครั้งที่มีคนอ่อนแอก็แพ้ไปก็จะมีข้อมูลออกมาเยอะแยะมากมายว่า ห้ามพูดคำเหล่านี้ให้คนเป็นซึมเศร้าฟังนะ ยกตัวอย่างเช่น สู้ๆ นะ ไปนั่งสมาธิมั้ย คนอื่นลำบากกว่าเค้ายังมีชีวิตได้ และอื่นๆ อีกมาก ซึ่งในแง่คนที่ต้องอยู่กับคนซึมเศร้าอ่านแล้วก็คงเกาหัวแกรกๆ แล้วกูจะพูดยังไงได้บ้างวะ แล้วคนซึมเศร้าเค้าอยากฟังอะไร? ก็มาคิดๆ แล้วก็บอกพี่แอนไป พี่แอนก็บอกว่าเขียนบล็อกสิ เอาล่ะเข้าเรื่อง คนซึมเศร้าเค้าอยากฟังอะไร อย่างที่ยกตัวอย่างไปประโยคทั้งหมดมันช่วยเยียวยาจิตใจคนไม่ได้จริงๆ แหละ มีคนอธิบายไว้แล้วว่ามันเหมือนประโยคพูดไปส่งๆ สู้ๆ นะ เดี๋ยวก็ผ่านไปได้นะ คือไม่ได้ดูเลยว่าคนซึมเศร้าตอนนั้นเค้าอาจจะหมดกำลังใจที่จะสู้ อะไรทำนองนี้ ถ้าอยากจะเข้าใจคนซึมเศร้าเอาจริงๆ ก็ไม่ยากไม่ง่าย อย่างน้อยๆ ต้องทำความเข้าใจในสองประเด็นนี้ก่อนคือ 1. คนซีมเศร้าบางครั้งก็อยากให้คนเข้าใจเค้า แต่บางทีเค้าก็ไม่เข้าใจตัวเอง 2. การกระทำและความคิดบางอย่างของคนซึมเศร้า มันอาจจะไม่เหมือนสิ่งที่คนปกติคิดกัน บางเรื่องเค้าอาจจะอ่อนไหว เค้าอาจจะเสียใจกับเรื่องอะไรบางอย่างมากจนเกินไป … Continue reading

Permalink

ถ้าฉันย้อนกลับไปบอกตัวเองได้ ฉันจะบอกว่า…

เห็นมีการเขียนบอกตัวเองในอายุ 20 กว่าๆ ว่าควรจะทำอะไร ซึ่งสำหรับเราถ้าย้อนไปบอกตัวเองได้ ขอบอกตั้งแต่ตอนอายุ 12-2x เลยละกันว่า 1. อย่าใจร้อน อย่าวู่วาม 2. อย่าคิดว่าตัวเองเป็นศูนย์กลางโลก ใครๆ ต้องมาง้อมาเอาใจ ไม่มีหรอกคนที่โลกหมุนรอบตัวเอง ทำอะไรหัดคิดใจเขาใจเราเยอะๆ 3. อย่าทิฐิให้มันมาก กี่รอบแล้วที่ต้องเสียเพื่อน เสียใจ เพราะทิฐิโง่ๆ ของตัวเอง (จนตอนนี้ก็ยังเป็น) 4. เรียนในสาขาที่ตัวเองชอบไม่ใช่เรียนเพราะได้ทุน หัดค้นบ้างว่าโลกเรามีสิ่งที่เรียกว่า กยศ 5. อย่าติดเกมจนไม่เอากิจกรรม ถ้ายอมไปเป็นเชียร์ลีด ไปทำอะไรที่มันใช้รูปร่างหน้าตา ชีวิตอาจจะไม่แย่ขนาดนี้ 6. ซื่อสัตย์กับตัวเอง ชอบใครก็บอกไปเลยว่าชอบ ไม่ใช่มายึกยัก อึ๊กอั๊ก แบบการ์ตูนญี่ปุ่น ปญอ … Continue reading

Permalink

วิถีชะนี

ไม่ได้เขียนบล็อกมานานจัง คิดถึงนะเตง อัปเดตชีวิตคร่าวๆ หลังจากไปต่อคิวซื้อบัตรพี่อดัม ก็ได้ดูพี่อดัม ได้เที่ยวญี่ปุ่น ได้เลื่อนขั้นเป็นเมเนเจอร์ (ซึ่งเอาไว้จะเขียนถึงถ้ามีอารมณ์) เอาเป็นว่ามาพูดเรื่องวิถีชะนีกันก่อน สิ่งที่ทำให้นึกถึงเรื่องนี้คือตอนอาบน้ำก็คิดถึงเครื่องสำอาง และยอมรับแล้วว่าเป็นคนบ้าเครื่องสำอาง (ซึ่งมันมาแทนการบ้าริลัคคุมะ เวรกรรมจริงๆ) และ ทำไมถึงบ้าเครื่องสำอาง เคยเขียนบล็อกยังวะ เคยเขียนเรื่องแต่งหน้ายังวะ (ย้อนดูก็พบว่าเคยเขียนแล้ว) แต่ก็อยากย้อนคร่าวๆ ว่าด้วย การกลายร่างเป็นชะนีปลอมๆ (คือสามารถแต่งตัว แต่งหน้าด้วยตัวเองได้ และอยู่ในฝูงชะนีได้แนบเนียนอยู่ แต่เนื้อแท้นั้นยังเข้าฝูงไม่ได้ เพราะยังมีความเนิร์ด ห้าว และอะไรบางอย่างที่ไม่ใช่นิสัยผู้หญิงเหมือนกัน) เริ่มเกริ่นยาวแล้ว อะต่อ ลืมแล้วว่าเคยเขียนเรื่องแต่งหน้าเท่าไหร่ยังไง เอาเป็นว่าจะพูดถึงในแง่ของการดูแลตัวเอง ตั้งแต่เกิดมาจนถึงวัยทำงาน ไม่เคยดูแลตัวเอง ดูแลตัวเองในที่นี้คือ เสื้อ ผ้า หน้า ผม บุคลิก … Continue reading

Permalink

บันทึกประสบการณ์ จองบัตร Maroon 5 รอบ 2 ใช้เวลา 23 ชั่วโมง #maroon5liveinbkk

รอบที่แล้วมีจองบัตรไปแล้วก็จริง แต่ก็พ่ายแพ้คือได้มาใบเดียว ถึงแม้ว่าใจจะบอกว่าสามารถบิ๊วอารมณ์ติ่งด้วยตัวเองได้ แต่มันก็คงจะดีกว่าถ้ามีเพื่อนไปจริงไหม ก็เลยเฝ้าหาบัตรติดกันตลอดมา ซึ่งราคาบัตรติดกันนี่แพงทะลุเพดานเลยเปรต พอ Maroon 5 บอกว่าจะมีรอบสอง ก็เลยแบบ จะไปนอนอีกดีมั้ยวะ 55555555 แต่ครั้งที่แล้วมันเหี่ยวใจมากเลยนะแก (คือถึงกะไม่อยากเข้าเซนทรัลอีกหลายวัน) แต่พอดีคุยกะเดอะแก๊งแล้วทุกคนอยากสัมผัสประสบการณ์การไปนอนติ่งก็เลย เออ ไป เนื่องจากรอบแรกมีประสบการณ์ว่าคิวแรกมาสี่โมงเย็น ก็เริ่มแพลนกันแล้วว่ารอบนี้ไปกี่โมงดีวะ หกโมง? สี่โมง? อะ เพื่อนมาได้เร็วสุดบ่ายสอง นี่เลยมา…สิบเอ็ดโมง (ไม่ใช่อะไร ที่หอไฟดับ ทำอะไรไม่ได้ มาตากแอร์ก็ได้..) ก็เลยถ่อมา 11 โมง เท่ากับว่า นี่ต้องใช้เวลารอ 23 ชั่วโมงในการซื้อบัตรกันเลยทีเดียว 11.00 นั่ง อ่านหนังสือ เล่นเกม … Continue reading

Permalink

8 เหตุผลที่ทำให้ Bodyslam ดัง และครองใจผู้ฟังมาเป็นเวลา 13 ปี

1. สตอรี่ของวงแน่นมาก ไม่ว่าจะเป็น “เด็กบ้านนอกที่เลือกที่จะเดินตามความฝันของตัวเองไม่ว่ามันจะถูกหรือผิดแค่ไหน” กับ “รักครั้งแรกสุดฝังใจของพี่ตูนไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหนก็ไม่มีวันลืม” จนกลั่นออกมาได้เป็นเพลงหลายหลากทั้งเพลงที่เกี่ยวข้องกับการใช้ชีวิต และเพลงความรักที่มักจะจบแบบไม่สมหวัง 2. นั่นทำให้เข้าถึงกลุ่มเป้าหมายได้หลายหลาก ไม่ว่าจะเป็น กลุ่มผู้ฟังต่างจังหวัด กลุ่มคนที่ต้องต่อสู้เพื่อความฝันของตัวเอง กลุ่มคนที่มีความรักและอดีตที่เจ็บปวด (เราก็ต้องยอมรับว่าโลกเรามีคนอกหักเยอะกว่าคนสมหวัง) 3. กอปรกับความชื่นชอบในตัวสมาชิกในวง (หน้าตาก็มีส่วน) ก็เลยทำให้ได้กลุ่มเป้าหมายแมสมาก แทบทุกเพศทุกวัย 4. การเลือกฟีทเจอริ่งกับศิลปินดังๆ ในแต่ละเพลง ก็คิดมาอย่างดี และเป็นการขยายฐานกลุ่มผู้ฟังได้อีกวิธีหนึ่ง 5. เมื่อวงประสบความสำเร็จถึงขีดสุดก็ไม่ได้หยุดที่จะพัฒนาตัวเองหรือเล่นอะไรแบบเพลย์เซฟ มีการเปลี่ยนแปลงรูปแบบเพลงของแต่ละอัลบั้มไปเรื่อยๆ จุดนี้จะว่าเป็นความเสี่ยงก็ด้วย แต่เนื่องจากแบรนดิ้งแข็งมากในระดับหนึ่ง พอจะลองเล่นอะไรใหม่ๆ (แต่ยังคงคอนเซ็ปต์เดิม – เพื่อชีวิต, อกหัก) ก็ยังไม่ทำให้ผู้ฟังหายไป (ทั้งนี้เรื่องอินสไปเรชั่นจากเมืองนอกเราจะไม่พูดถึง) ข้อนี้เรื่องคอนเสิร์ตก็เหมือนกันนะ จะเห็นว่าหลังจากไลฟ์อินคราม พยายามเล่นคอนเสิร์ตไม่ซ้ำแบบ … Continue reading

Permalink

เทคนิคการจองบัตร Thaiticketmajor ให้ได้ผลสูงสุด + วิธีหาตั๋วคอนเสิร์ตแบบไม่บวกราคา

คือยังติดใจกับการจองบัตรที่ไปนอนหน้าเซนทรัลข้ามคืน ก็เลยอยากบันทึกเทคนิคการจองบัตรที่ตัวเองคิดได้เอาไว้ บอกก่อนนะว่ามันอาจไม่ใช่วิธีที่ดีที่สุดหรือได้ผล 100% สำหรับทุกคน แต่สถิติที่ผ่านมาของเรา ยังไม่เคยอดดูคอนเสิร์ตไหนที่อยากดู ซึ่งจะขอโม้ไว้ตามนี้ เราอยากไปดูบัตรเลดี้กาก้า และได้บัตรในวันที่คอนเสิร์ตแสดงพอดี จะดู Maroon5 ตอนกี่ปีที่แล้วจำไม่ได้ ลืม คือไม่ได้จองบัตรตั้งแต่แรกแต่อยากไป แต่สุดท้ายก็ได้บัตร จองบัตร Taylor Swift ไม่ทัน แต่ก็ได้บัตรราคาที่อยากได้ ไม่ได้จอง Katy Perry ตั้งแต่วันแรก (ถ้าจำไม่ผิดเปิดให้จองวันเสาร์) แต่ก็ได้บัตรในวันจันทร์ Maroon5 2015 ที่ถูกก่นด่าว่าเป็นคอนเสิร์ตล็อกวงในแห่งประวัติศาสตร์ ก็ยังได้บัตรจนได้นะ ทั้งหมดนี้เราได้บัตรราคาหน้าบัตร (หรือถูกกว่า) อะ มาดูกันว่าทำยังไง จะขอแบ่งออกเป็นเหตุการณ์ในหมวดหมู่ตามนี้ รู้ว่าจะมีคอนเสิร์ต, ตั้งใจจะไป, มีเวลาจองบัตรวันแรก เทคนิคการจองของเราก็คือ … Continue reading

Permalink

แชร์ประสบการณ์ จองบัตร Maroon 5 2015 นอนหน้าเซนทรัล

คือเคยจองเทย์เลอร์แล้วพลาด (จองหน้าเว็บ) ก็เลยคิดว่า อดัมรอบนี้ จะมาจองเคาน์เตอร์ดีมั้ย มาละกันเผื่อมันจะเร็วกว่า ตอนแรกตั้งใจว่าจะตื่นซักตีห้าแล้วก็มา อะไรงี้ (นี่ก็คิดว่าทุ่มเทแล้วนะ) แต่เมื่อคืนก่อนกลับบ้าน อะไรไม่รู้ดลใจให้ไปส่องที่เคาน์เตอร์ดูลาดเลาซะหน่อย แล้วพบว่า …อีเหี้ยมีคนมาแล้ว!!! มาตั้งแต่สี่โมงเย็น!! คุยไปคุยมาอ้าวอยู่หอเดียวกะกูด้วย 5555 ช็อกไปอีก เค้าบอกว่าเค้าก็จะมาดูลาดเลานี่แหละ แต่พอมีผู้ชายสองคนมาถามว่านี่จองบัตรรึเปล่า ระบบรันคิวก็เลยเริ่มต้น คือคนที่มาสี่โมงเค้าก็ไม่อยากเสียคิว ก็เลยคุยกันไปคุยกันมา ค้างก็ได้วะ (เราเป็นคิวที่ 5) พบว่าคิว 3 และ 4 คือลุงวินมอไซผู้โด่งดังในทวิตเตอร์นั่นเอง จากไม่คิดว่าจะค้างก็เลยต้องค้าง ก็ได้ ก็กลับไปเตรียมของ ไม่มีอะไรมากคือเตรียม ของกิน นิยาย (เช่าไปทุกเล่มเท่าที่จะนึกออกเพราะคิดว่าคงไม่ได้นอน) แล้วก็แบตสำรอง โน้ตบุ๊ก หมอน … Continue reading

Permalink

หัดแต่งหน้า EP 2

ที่บอกว่าเป็นภาคสอง เพราะภาคแรกคือไปหัดกะอีกคน ส่วนวันนี้ไปหัดกะอีกคน เพราะ สนใจวิธีคอนทัวร์หน้า อะไรประมาณนี้ เรียนแล้วก็เหมือน เติมเต็มจากครั้งที่แล้วดี คือครั้งที่แล้วเพื่อนสอนละเอียดมาก สอนมาราธอนตั้งแต่หกโมงยันห้าทุ่มเห็นจะได้ ส่วนรอบนี้ สิบเอ็ดโมงกว่าๆ เกือบบ่ายสามก็เลิก ฮา สิ่งที่ต่างกันเท่าที่นึกได้ ก็คือ เค้าไม่ได้สอนเรื่องเบส รองพื้น คอนซีลเลอร์ (ไม่แน่ใจเหมือนกัน หรือคิดว่ามีพื้นไม่รู้ แต่เค้าบอกว่าสภาพหน้าเรามันไม่ได้แย่ขนาดต้องปิดมิดหมด) เลยให้ใช้รองพื้น + Concealer ในตัว ไม่ได้สอนกันคิ้วและเขียนคิ้วมากมาย คือบอกให้เขียนตามทรงเพราะทรงสวยอยู่แล้ว (จริงๆ คือเราไปแวกซ์คิ้วทุกเดือน 555555 ชีวิตดีแต่เสียเงิน…) งานตา สอนละเอียด เพื่อนเคยสอนว่า เปลือกตาเรามันหนาและบวม อย่าใช้อายแชโดว์ชิมเมอร์เพราะจะยิ่งบวมมมม แต่คนนี้สอนว่าก็ใช้ได้ แต่ไม่ใช่ใช้ทั้งเปลือกตา ใช้หัวตาได้ … Continue reading

Permalink

เป็นอาทิตย์ที่คิดเยอะ

เป็นอาทิตย์ที่คิดเยอะ คิดนู่นคิดนั่นคิดนี่สะระตะ แล้วก็คิดว่าน่าจะยังคิดไม่ตกตะกอนด้วย (อ้าว) แต่คิดว่ามีอะไรเปลี่ยนแปลงในใจเรานิดหน่อยแล้วล่ะ ซึ่งไม่รู้ว่าจะเป็นแบบนี้อีกนานมั้ยนะ ก็เลยอยากมาบันทึกไว้หน่อย อาจจะอ่านไม่รู้เรื่อง ซึ่งจริงๆ ก็ไม่คิดว่าจะมีใครมาอ่าน ก็ว่ากันไป คือมันจะมีความสงสัยในใจตัวเองเป็นพักๆ ว่า ที่ทางของกูคืออะไร จุดหมายปลายทาง (ในที่นี้คือความก้าวหน้าในชีวิต) จะไปเป็นอะไร อยากเก่งกว่านี้ จะต้องทำยังไง คืออยากเก่ง แต่ไม่รู้วิธี แล้วก็ดันมีคำพูดจากคนๆ นึง ที่พูดแล้วทำให้รู้สึกหูตาสว่างว่า “สำหรับพี่ พี่มองว่า ถ้าอยากจะเก่งขึ้น มันมีสองด้าน ด้านนึงมีไดเร็กเตอร์ คอยชี้ทางให้ แต่เราเองก็ต้องกรุยทางของเราไปด้วย ไม่ใช่เดินตามอย่างเดียว ไม่คิดอะไร กับอีกด้าน คือสามารถถ่ายทอดความรู้หรือสิ่งที่เรามีให้กับคนอื่นได้ พี่ไม่ศรัทธาในวันแมนโชว์ แต่คนที่สอนทีมได้ คนนั้นถึงจะเก่ง อีกอย่าง มันเป็นการพิสูจน์ตัวเองด้วยว่า … Continue reading

Permalink

Japan Go Go Day 5

ตื่น เก็บของออกจากโรงแรม (ส่วนนึง เพราะเดี๋ยวก็ต้องกลับมานอนโรงแรมเดิม) เช้าก็ไปชินจูกุกันเพื่อไปเอาพาสไปฮาโกเน่ พ่อแก้วแม่แก้ว ได้เห็น rush hour เคยได้ยินยังไม่เท่ามาเจอ หนุ่มสาวชุทสูทสีดำ แต่งตัวดี เดินเร่งรีบไม่มองใคร ไม่สนใจใคร บ้างใส่หูฟัง บ้างกดมือถือ ทุกอย่างต้องเร็ว ความเคร่งเครียดและจริงจังแผ่ในทุกอณูอากาศ สงสัยจังในใจซาลารี่มังเค้าจะคิดอะไรอยู่ คิดๆ มองๆ เพลินๆ กูโดนชนกระเด็นด้วย -_- ตัวนี่ก็ไม่ใช่เล็กๆ คือก็ไม่ได้ตั้งใจขวางแต่ไม่รู้จะหลบไง ก็รอแบ๊งกุ แนนซ่า ไปเอาพาส แล้วก็ไปหาของเช้ากิน ไปเจอร้านข้าวห่อสาหร่ายก็ซื้อมากิน ชอบข้าวห่อฟองเต้าหู้มากๆๆๆ ฟองเต้าหู้ที่ญี่ปุ่นหวานอร่อยและดีงาม