Bluemoon

วันนี้เป็นวันพ่อ *-*
และก็เป็นวันเฉลิมพระชนมพรรษาของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
ขอพระองค์ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม ^(-/|\-)^
ส่วนพ่อ หนูคิดถึงพ่อนะ

เมื่อกี้ไปเล่นโอเทลโล่มา
รู้สึกว่าตัวเองมือตกอีกแล้ว
ก็ไม่แปลกหรอก เพราะนานๆ ทีจะแอบเข้าไปเล่นซักที
ไม่เหมือนเมื่อก่อนที่เข้าไปเล่นแบบเอาเป็นเอาตาย ชนิดว่ามาหลับในห้องเรียนด้วยนะเออ

เคยกอบเม็ดทรายไว้เต็มอุ้งมือมั้ย?
คิดว่าทุกคนคงจะรู้อยู่แล้วว่า ต่อให้เราพยายามเกร็งไม่ให้มีช่องว่างตามนิ้ว ต่อให้พยายามประคับประคองมันเท่าไหร่
ซักพักเม็ดทรายก็จะค่อยๆ ร่วงลงมาทีละน้อยๆ
และเหลือเพียงเศษทรายให้เราพอปัดออกได้

ตอนที่ลองกำทรายตอนแรก
เราก็จะกอบมันเอาไว้ในอุ้งมือให้มากที่สุด
ถึงแม้จะรู้ว่าซักพักมันจะร่วงหล่นหายไป
แต่มันก็อดไม่ได้จริงๆ นะ

มันช่างเหมือนกับความรู้สึกในตอนนี้
ความรู้สึกที่พยายามจะรักษาความทรงจำต่างๆ
ยิ่งพยายาม…ยิ่งเหมือนจะเลือนหาย
ช่างน่าเสียดาย ที่ทุกสิ่งทุกอย่างนั้นเปลี่ยนแปลงไปตามเวลา

ถึงจะรู้ว่าไม่มีอะไรที่จีรังยั่งยืน
แต่มันก็มีบางสิ่งที่คนเราดื้อรั้น ดันทุรังที่จะพยายามรักษามันไว้
ขอแค่ยืดเวลาที่จะได้มี ได้อยู่อีกซักนิด
ขอแค่ยืดเวลา…

…
ถึงแม้รู้ว่าซักวัน มันจะเป็นเพียงแค่ เศษ
และถึงแม้จะรู้่ว่า ซักวันมันจะเลือนลางไป

ปล. บ่นไรวะ

This entry was posted on Tuesday, December 5th, 2006 at 10:24 pm and is filed under Private. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.