23 : ปนเป
- มีปัญหากับการตั้งชื่อเอนทรี่แฮะ ==
- ลังเลว่าจะแอบไปขยุกขยุยในมายสเปซตัวเอง หรือว่าอัปที่บล็อกนี้ดี
ผลเป็นอย่างหลัง เพราะอยู่ในอารมณ์อยากเรียกร้องความสนใจ
- สอบเสร็จแล้ว ทำได้มั่งไม่ได้มั่งปนกันไป
คราวนี้นอกจากจะปฏิญาณตนกับตัวเองว่าโดดเรียนแล้ว
ควรจะไม่หลับในห้องเรียนด้วย 5555
(เทอมนี้โดดน้อยมากๆ เลยนะ เข้าเรียน 95% ได้)
- ไปดูหนังหนูมา (Ratatoullie - แรททาทูอี้ ตอนแรกอ่านไม่ออกว่าอ่านว่าอะไร ==)
สนุก *-* ตลก ซึ้ง ได้ข้อคิด ดูแล้วอิ่มจังเลย
- กลับมาก็รู้สึก เย็นๆ
รู้สึกอารมณ์เย็นๆ
บอกไม่ถูก มันเนือยๆ
เวลาแบบนี้จะพูดเสียงเบาและพูดเพราะ
ซึ่งมีแต่คนบอกว่า ผิดปกติ
- นั่งเล่นโดยที่ไม่ได้ปั่นบอร์ด หางานกราฟิกแต่ก็หาไม่เจอ
คิดนั่นคิดนี่เพลินๆ จะตีสี่แล้ว
รู้สึกเศร้าๆ อยากร้องไห้
(หลายอารมณ์จังเลย)
- รู้สึกอยากดร็อป Geo
ไปสอบวันนี้ ไม่ได้ทำเลย
มันไม่ใช่สิ่งที่ตัวเองอยากเรียนตั้งแต่แรก (เคยเล่าไปแล้ว)
แต่ก็ดันจะไปลงเพื่อจะเก็บแล็บสองตัว
เอาไงดีล่ะทีนี้
จะสู้ หรือจะถอย
- จริงๆ คณะที่เหมาะกะตัวเองอาจจะไม่ใช่วิทย์ ฟิฯ ก็ได้นะ
แต่บางวิชา (เช่นดาราศาสตร์ นิวเคลียร์) อะไรงี้ก็โอเค ชอบเรียน
แถมได้ตังค์ แถมมีตังค์เรียนฟรีไปจนจบถ้าเกรดถึง
- แล้วสิ่งที่เหมาะกะตัวเองล่ะ?
ไม่รู้แฮะ
แต่ตอนนี้แอบอยากเป็นดีเจ
ทั้งๆ ที่ฟังเพลงน้อย ความรู้รอบตัวน้อย
และวิสัยทัศน์ก็ยังกะกบในกะลา ==
- อยากร้องเพลงให้มันเพราะๆ ด้วย
- เมื่อวานพี่แอนทักว่าเป็นคนพูดอ้อมค้อม
ก็จริง
รู้สึกเหมือนตัวเองแหยลง
อยากให้ตัวเองกลับไปเป็นแต่ก่อนจังนะในบางเวลา
แบบขวานผ่าซาก เกลียดใครก็บอกไปตรงๆ
เวลาอึดอัดก็โพล่งไปเลยไม่ต้องอึกอักรักษาน้ำใจจนตัวเองอึดอัด
ต้องไปฝึกวิทยายุทธ์ใหม่
- เฮ้อ….คิดถึงจัง
- อยากเปลี่ยนตีมบล็อก
แต่เปลี่ยนไม่เป็น รอไปก่อน ==
- อยากเข้าเว็บพวก pixpros pantip ไม่ก็เว็บนักเขียนจังเลยน้า
(นอกจากดีเจ ร้องเพลงเพราะ นักเขียนก็เป็นอีกอย่างที่อยากทำ
แต่…สำนวนการเขียนแบบนี้แหละ 555
ของมันฝึกกันได้ใช่มั้ยล่ะ แหม)
อ้อ อยากเล่นโอเทลโล่ให้เก่งเหมือนเดิม รวมสิ่งที่อยากทำเยอะแยะจังเลย
แต่…ทำไม่ได้
กลัวเข้าเว็บพวกนั้นแล้วติด ==
กลัวว่าพอมีสิ่งที่ต้องรักษามากไป การเรียนก็ตกอีก
ที่ต้องคิดแบบนี้เพราะตามใจตัวเองมาแล้วสองปี
ปีนี้ต้องไปมีวิถีชีวิตแบบเนิร์ดๆ == (ก็ไม่ได้เนิร์ดไรมากหรอกน่า ยังเล่นอยู่บ้างแหละ)
จบก่อนแล้วค่อยเก็บความฝัน จะยังทันมั้ยนะ…..
- เฮ้อ….คิดถึงนะ
ปล. อารมณ์ยังเย็นๆ อยู่ หวังว่าตื่นมาคงจะกลับไปบ้าเหมือนเดิม ==
August 5th, 2007 at 5:01 am
พี่ก็เคยเป็นนะ
เป็นตอนปีสี่ปีห้านี่แหละ
นึกภาพตาม-
บางวันที่ไม่ได้ค้างคณะ พี่ก็จะไปกลับคณะกับหอ
ซึ่งหอนี่คือต้องนั่งเรือข้ามฟากเจ้าพระยาแล้วเดินต่ออีกไกลเลย
กว่าจะถึงหอก็คิดอะไรไปเพลินๆ ฟุ้งซ่านไปได้ตั้งเยอะ
แถมหอพี่ก็ไม่มีใครให้คุย เลยมีแค่การคุยกับตัวเองเป็นหลัก
หรือเดินขึ้นดาดฟ้ายืนดูรถราวิ่งข้างล่าง ในซอยแคบๆ ตอนกลางคืนมันเงียบนะ
ก็ดูวิวอะไรไปเรื่อยเปื่อย(ไม่กลัวผีหรอก) อารมณ์มันนิ่งอย่างที่เดือนบอกจริงๆ แหละ
แต่เชื่อสิ ความคิดที่วิ่งอยู่ในหัวน่ะ ไม่นิ่งหรอก
บางทีก็มานั่งนึกว่า เฮ้ย กูยืนอยู่ตรงนี้ทำไม
กูเรียนมาตรงนี้ทำไมในเมื่อกูไม่ชอบ
ไอ้จะให้หันกลับไปตั้งต้นใหม่หมดก็ไม่เอาอยู่แล้ว ..เสียดายเวลา
แถมอีกนิดเดียวกูก็จะจบออกไปจากที่นี่ แล้วก็ทำในสิ่งที่ตัวเองอยาก
@%#$@%#$%#@$%^
แล้วก็มาถึงวันนี้..
วันที่พี่ได้ทำในสิ่งที่ตัวเองอยากแล้ว และก็มีความสุขกะมัน
เดือนเรียนไปให้จบ เอาให้มันดีๆ ไปเลย
นึกย้อนกลับมาจะได้ไม่เสียดายเวลาในรั้วมหาลัย
พอจบแล้วอยากทำอะไร อยากเป็นอะไร มันก็เรื่องของเดือน
อย่างที่เคยเล่าเรื่องพี่โต้ง-รุ่นพี่สโม
แกจบมหาลัยปั๊บ ไปเป็นวิทยากรอยู่ซีเอ็ดได้พักนึง
จนถึงตอนนี้รู้สึกจะทำงานกราฟิกดีไซน์มั้ง
หรืออะไรเกี่ยวกะเว็บนี่แหละ แล้วก็มีความสุขดี
ทั้งที่ตอนเรียนแกเครียดมากกว่าจะทำโปรเจ็กต์จบได้เนี่ย
เออ ถ้าไม่มาอ่านบล็อกตอนนี้พี่ก็ลืมไปแล้ว
ว่าพี่แกจบฟิสิกส์เหมือนเดือน
August 7th, 2007 at 7:37 pm
โอ้ว! เดือนอัพบล็อกถี่นะ ไอ้ความรู้สึกสับสน ประเภทตูทำทำไม ตูชอบมันไหม ตูจะทนอยู่กับมันได้อีกเท่าไร แล้วก็คิดเรื่องที่ชอบทำในอดีต แบบนี้เขาเรียกว่าเริ่มแก่แล้วหรือเปล่า
ล้อเล่นนะ อย่าถือสาหาความ อาการแบบนี้ก็เป็นกันทุกคนหละมั้ง ผมก็เคย ปัจจุบันนี้ก็ยังเป็นอยู่บ้าง แต่จะเป็นบ่อยถ้างานมันสุมเข้ามา เพื่อนฝูงหายหัวหายหน้า ต้องทำงานจนโอเวอร์โหลด
อาการที่ว่ามันก็จะมา มาทับถมปนสมน้ำหน้าว่ามึงเลือกที่จะทำเอง(ขอใช้มึงนะ เพราะไอ้คนที่อยู่ในความคิดผม มันไม่สุภาพเอาซะเลย) เรียนเอง ถ้ามึงเรียนอย่างอื่น มึงเข้าบริษัทนู้น บริษัทนี้ รับรองมึงไม่เป็นแบบนี้หรอก
สักพักภาพกิจกรรมสนุกๆ ไอ้ของที่ชอบกิน ชอบทำ มันก็จะเอ่อล้นเข้ามา แหม! มันอยากกลับไปจังเลย ย้อนเวลาได้ไหม พอลืมตามาเห็นงานกองตรงหน้า ไอ้ภาพฝันเมื่อครู่มันก็จางหายไปเหมือนกับกลิ่นตด
คนเราก็ชอบฝันดีด้วยกันทั้งนั้น จะฝันกลางวันหรือฝันกลางคืน ขอให้ออกมาดีไว้ก่อนชอบทั้งนั้น แม้ชีวิตจริงของเรามันไม่ได้ใกล้ฝันที่ฝันไว้นัก ย้อนกลับไปมีความสุขอย่างในฝันก็ไม่ได้ แต่อย่าได้ยอมแพ้มันเลย สักวัน ถ้าเรามุ่งมั่นไปในเส้นทางของเรา ค่อยๆไปอย่างมั่นคง เหนื่อยก็พัก หนักก็วาง มีแรงแล้วก็มาสู้ต่อ เราคงได้อะไรดีๆไม่แพ้ในฝันของเราเข้าสักวัน สู้ต่อไปนะครับ :20:
August 9th, 2007 at 7:29 pm
พีชว่ามันก็ต้องมีบ้างแหละนะ อารมณ์แบบนี้ คนเรา
แล้วเดี๋ยวมันก็ต้องผ่านไปได้ด้วยดี :10:
เรื่องความฝัน พีชว่าจบมหาลัยก่อนแล้วค่อยทำ ก็ไม่แปลกนะ
พีชก็กะจะทำอย่างนั้นเหมือนกัน เรื่องแฟลกฟุตบอล (คล้ายๆเมกันฟุตบอล ในไทยมีด้วยนะ)
พีชจริงจังจริงๆนะ 555 มีแต่คนบอกว่าพีชอะ ทำไม่ได้หรอก มันฝันเกิ๊นนน
แต่ว่า ลองดูก็ไม่เสียหายนี่นา เราชอบเราก็มีสิทธิ์ฝันได้
พี่เดือนสู้ๆนะ :17:
ปล. พี่เดือนคิดถึงใครตั้งสองรอบแน่ะ …
August 16th, 2007 at 9:53 pm
ว้าย พึ่งรู้ว่ามีบล็อกนี้…
พี่เดือนอาการเดียวกับผมตอนนี้เลยนะ วัยนี้เป็นแบบนี้เป็นพักๆ
เหมือนกับ เป็นวัยที่การทำปฏิกริยายังไม่คงตัว ยังเกิดสารผลิตภัณฑ์ขึ้นเรื่อยๆ
โดยมีความเร่งไม่คงที่
จะว่าไปพูดแบบนี้มีนัยสองอย่าง
1.พี่เดือนเด็ก
2.ผมแก่ T-T
August 17th, 2007 at 4:42 am
อิจฉาคนมีความฝันว่ะ..
อีกหน่อยไอ้สิ่งที่แกอยากมีอยากเป็น
ถึงแม้มันจะเปลี่ยนไปบ้าง แต่ไอ้ที่แกพล่าม ๆ มาน่ะ
มันจะต้องเป็นจริงแน่ ๆ หลายอย่างด้วย..ตูเชื่อว่างั้น
พลังแห่งความอยากมันคงไม่ได้ถีบแกไปมากเท่าไหร่หรอก
แต่พลังแห่งความไม่อยากนี่สิ มันจะถีบแกไปจนถึงจุดหมายเอง
(คิดว่าน่าจะเข้าใจ)คนที่เกลียดความพ่ายแพ้อย่างแก..
ไม่มีทางละความฝันของตัวเองง่าย ๆ หรอก
ไม่ว่าเรื่องไหนก็ตาม ถ้ามันไม่ได้รับการจัดการอย่างสมเหตุสมผลแล้ว..
ถ้ามันเคยเป็นเรื่องสำคัญ มันก็จะเป็นเรื่องสำคัญที่ติดอยู่ในหัวแกอย่างนั้น
ไม่ว่าจะนานแค่ไหนก็ตาม.. ตูคิดว่าเป็นงั้นนะ