Post Format

ฉลาดเกมส์โกง (สปอยล์)

มีความตั้งใจว่าหลังจากไปดูหนังจะกลับมาเก็บว่าหนังเหล่านั้นคือ what where when who why how เพราะถ้าแม่งมีภาคต่อจะได้กลับมาดูว่าตอนเก่าคืออะไรแล้ววะ อะไรงี้

เริ่มที่เรื่องนี้ละกัน (สปอยล์นะเห้ย)

ตอนดูเทรลเลอร์คนดูคงมีความอยากลุ้นว่าจะจบยังไง เรื่องย่อคือโกงข้อสอบ โกงในโรงเรียน แล้วไปสร้างมิชชั่น โกงข้อสอบอินเตอร์ STIC (คงได้แรงบันดาลใจมาจาก SAT ที่แต่ก่อนจะข้อสอบเหมือนกันทั่วโลก สอบพร้อมกัน แต่คนละไทม์โซน ตัวเอกสองคนเลยไปสอบที่ออสเพื่อส่งคำตอบมาให้เพื่อนที่ไทย)

สิ่งที่เกิดในหนังก็คือภาพเปิดมาก็คือเหมือนตัวเอกโดนจับ (ในเรื่องนี้ไม่มีพระเอกนางเอก) ตัดสับไปเรื่อยๆ ระหว่างฉากเหมือนให้การรับสารภาพของ ลิน แบงค์ พัฒน์ เกรซ แล้วก็ปูเรื่องชีวิตแต่ละคน ว่าลินมาโรงเรียนกรุงเทพพัฒนาเพราะโรงเรียนนี้มีทุนการศึกษาเยอะ ลินเป็นเด็กเรียนเก่ง และตอนถ่ายรูปนักเรียน เกรซที่เป็นเด็กกิจกรรมก็เข้ามาช่วยจัดหน้าผม นางก็เลยเป็นเพื่อนกัน เกรซมีแววจะสอบไม่ผ่าน 3.25 ซึ่งจะทำให้นางไม่ได้เล่นละครเวที นางพยายามจะเรียนพิเศษแล้วแต่ก็ไม่เข้าหัวอยู่ดี ลินก็เลยสอนให้เพราะพอใจที่เกรซทรีตว่านางคือครูพี่ลิน ต่อมาถึงฉากสอบเลข ลินเปิดข้อสอบก็เอะใจว่าทำไมข้อสอบมันเหมือนกับชีตที่เกรซมันติวมาเลยวะ จังหวะนั้นครูก็พูดขึ้นมาแล้วทำนองว่าช่วยไม่ได้นะไม่ได้เรียนกับครู ก็อดรู้ข้อสอบไป นี่อาจจะเป็นจุดแรกทีลินไม่พอใจเรื่องความไม่เท่าเทียม นางก็เลยส่งคำตอบให้เกรซลอกแม่งผ่านรองเท้า แล้วเกรซก็ส่งรองเท้าตัวเองมาให้นางใส่

ภาพก็ตัดไปที่ พวกนางดีใจกับเกรด เกรซได้ 3.75 มั้ง ลินได้ 4.00 เกรซชวนลินไปฉลองบ้านพัฒน์ (พัฒน์เป็นแฟนเกรซ) พัฒน์ก็บอกว่าอยากมีเพื่อนสนิทที่ส่งคำตอบให้บ้าง แล้วก็ยื่นข้อเสนอว่า จะให้เงิน 3,000 ต่อวิชา ต่อเทอม เทอมนึงมี 13 วิชา มีเพื่อน 5 คนที่ต้องการคำตอบ ลินก็จะได้เงิน 234,000 พัฒน์บอกว่า เอาให้คุ้มค่าแป๊ะเจี๊ยะที่เสียไป ลินบอกนางไม่ต้องจ่ายเพราะนางได้ทุน พัฒน์ทำหน้าแบบ โนๆๆๆ ค่าใช้สถานที่ก็คนละเรื่อง ลินก็เลยไปดูที่บ้าน พบว่าต้องจ่ายค่าแป๊ะเจี๊ยะไปสองแสน เป็นอีกจุดที่ทำให้นางโกรธโรงเรียนอีกครั้ง นางก็รับเงินและส่งคำตอบให้เพื่อน ด้วยการใช้โน้ตเปียโนแทน ก ข ค ง

ต่อมารู้จักไปสามตัวละครละ เหลือตัวละครอีกตัวคือแบงค์ ก็จะมีฉากโชว์ความเก่งกาจของแบงค์ ที่ไปแข่งรายการอะไรกะลินไม่รู้ ลืมชื่อรายการ แต่มีไทยประกันเป็นสปอนเซอร์ แบงค์โชว์ความฉลาดจำค่าพายได้เป็นพรืด ผอ โรงเรียนก็ตะลึงว่าหารค่าพายยังไงได้เร็วขนาดนั้น แบงค์บอกว่า ผมไม่ได้หาร ผมจำ แล้ว ผอ ก็เรียกแบงค์กับลินมาเพื่อบอกว่าจะมีทุนสิงคโปร์เป็นทุนให้เปล่า ทั้งโรงเรียนก็มีสองคนนี้แหละที่เหมาะ แต่ว่าจะมีทุนเดียว หนังก็จะบอกเราว่า แบงค์กับลินไม่ถูกกัน เป็นคู่แข่งกัน และแบงค์คือบ้านจน ทำร้านซักผ้าแต่เครื่องซักผ้าเสีย มีแม่ต้องเอาผ้าลูกค้ามาซักมือทั้งๆ ที่มือเปื่อย แบงค์ก็ไปช่วยแม่ แล้วก็คว้าหนังสือคณิตมาวางเปรี้ยงเหมือนแบบมุ่งมั่นกับทุนนี้มาก

ในส่วนการแจกคำตอบแลกเงินของลินก็ไปได้ด้วยดี มีลูกค้าเพิ่มเรื่อยๆ ใช้โค้ดลับว่าครูพี่ลินสอนเปียโน แต่ก็มีอีโง่ตัวนึงคือไอ้โต้งที่จำโค้ดเปียโนไม่ได้ นางก็มาขอแบงค์ลอกคำตอบในข้อสอบไฟนอล แบงค์ไม่ให้ลอก โต้งก็หลุดมาว่าจะให้เงิน เพราะมันพยายามแล้วแต่มันจำโค้ดเปียโนไม่ได้จริงๆ (สุดโง่เลยห่า) แต่แบงค์ยังไม่เอะใจว่าเกิดอะไรขึ้น ในห้องสอบไฟนอลที่สอบรวมกันทุกห้อง ความบรรลัยเกิดเมื่อข้อสอบมีสองชุด ลินได้ชุดแรก มีเพื่อนหลายคนได้ชุดสอง โต้งผู้ชีวิตกูจะมอดไหม้แล้วและซ่อนพิรุธห่าอะไรไม่ได้เลยก็หันมามองลินตลอดเวลาจนแบงค์ที่นั่งด้านหลังเกิดความสงสัย แบงค์ทำข้อสอบเสร็จแล้วกำลังจะไปส่ง แต่แกล้งทำข้อสอบตกแล้วก้มลงแล้วส่งซิกให้ลินดูข้อความในข้อสอบว่า ระวังโต้งลอก ลินก็ยิ้มให้ หลังจากนั้นลินก็ทำข้อสอบตัวเองเสร็จ บอกคำตอบเพื่อนละ แล้วสลับข้อสอบกับโต้ง แล้วทำข้อสอบชุดที่สอง แล้วก็ใช้อีโน้ตเปียโนเคาะตึ๊กๆๆๆ เพื่อนก็เคาะตามตึ๊กๆๆๆ ส่งโพยกันจนหมดเวลา (มึงเคาะโต๊ะกันทั้งเรื่องครูก็ไม่รู้เลยเนอะ) ออกมาปุ๊บลินกับโต้งโดนเรียก เพราะอีแบงค์เอาเรื่องไปบอก ผอ ครูคุมสอบก็บอกว่าเค้าลอกกันไม่ได้หรอกครับเพราะข้อสอบคนละชุด แต่ ผอ นางก็ฉลาด ตอนแรกนางเรียกโต้งไว้คนเดียว น่าจะให้โต้งบอกให้ได้ว่าข้อนี้ตอบอะไร ไปๆ มาๆ เอะใจ เพราะกระดาษทดลินมีโจทย์ของข้อสอบอีกชุด ทุกอย่างก็โป๊ะว่าลินให้เพื่อนลอก อีแบงค์ผู้เป็นฆ้องปากแตกอีกแล้ว ก็บอกว่า ลินน่าจะทำแลกเงินสามพัน ผอ ก็โกรธมาก เกือบจะไล่ลินออก และตัดสิทธิ์เด็กทุน ตัดสิทธิ์ทุนไปสิงคโปร์ แบงค์ผู้ปากโป้งแล้วก็ค่อยมา อุ๊ย โทษหนักไปป่าวครับครู จริงๆ ให้สอบอีกรอบก็น่าจะจบ ลินก็โกรธบวกเสียใจเพราะนางคิดว่านางไม่ได้ทำอะไรผิด ที ผอ ยังแดกแป๊ะเจี๊ยะเลย ผอ ก็แบบ นั่นมันค่าบำรุงรักษา!! ส่วนพ่อก็กลับมาแบบ เห็นเลขเงินในบัญชีลินก็รู้ละว่าลูกทำอะไร นางก็เสียใจและนางก็บอกว่า ลินไม่ต้องไปเรียนเมืองนอกละ ให้อยู่กับพ่อนี่แหละ พ่อจะขายรถมาจ่ายค่าเทอม และพ่อก็ถอดเสื้อแพงๆ ที่ลินซิ้อให้ทิ้ง และสั่งลินให้เอาเงินไปคืนเพื่อน

ต่อมาลินโดนเกรซเรียกไปหา ลินถามว่าเกรซเอาตัวรอดอีกปีนึงได้ใช่มั้ย เกรซบอกว่าเกรซกับพัฒน์มีเรื่องเครียดกว่านั้นเพราะพ่อพัฒน์จะให้พัฒน์ไปเรียนบอสตัน โดยที่ต้องเอาคะแนน STIC ไปใช้ยื่นสมัคร จะให้ลินช่วยเรื่องคำตอบอีกครั้ง ลินบอกว่าลินจะไม่ช่วยและเอาหนังสือเตรียมสอบไปคืนพัฒน์ ไปๆ มาๆ เสือกบรรลุได้จากนาฬิกาแต่ละประเทศที่ระบุคนละเวลา ลินเลยได้ไอเดียว่า จะไปสอบที่ซิดนีย์ แล้วเอาคำตอบมาให้พวกพัฒน์และเกรซ แต่ต้องหาลูกค้ามาให้เพิ่มด้วยไม่งั้นไม่คุ้ม อีโต้งก็บอกว่าสบายมากเพราะว่ามีเพื่อนในกลุ่ม STIC อีกเกือบสามสิบคน แล้วก็มีฉากกล่อมเกลาเพื่อนโดยอีพัฒน์ที่แต่งตัวเหมือนสตีฟจ๊อบส์ มาพูดว่าจะโกงด้วยการให้คำตอบผ่านบาร์โค้ดที่ติดที่ดินสอ และในส่วนข้อสอบ essay ก็จะจำคีย์เวิร์ดมาให้ ลินวางแผนว่าจะจำข้อสอบในส่วนกาคำตอบออกมา แต่ลินจะจำได้แค่ครึ่งเดียว อีกครึ่งลินอยากจะพึ่งพาความสามารถแบงค์ แต่อีแบงค์ไม่ทำหรอก ตัดภาพมาที่แบงค์ที่กำลังไปส่งผ้า และคุยกับแม่ว่าจะไม่รับซักผ้าเจ้านึงเพราะพรุ่งนี้มีสอบทุนแปดโมง ระหว่างที่คุยแบงค์ก็โดนคนมาหาเรื่องว่าแบงค์ขับรถไปเฉี่ยวกระจกเค้า และโดนกระทืบหนักมาก และตื่นมาในกองขยะ และไปสอบไม่ทัน กลับมาที่ตรงลินอยากจะพึ่งพาความสามารถแบงค์ พัฒน์ก็บอกปนหัวเราะว่าแบงค์อาจจะทำเพราะไม่ได้ไปสอบทุน ลินก็มาคุยกับแบงค์ ตอนแรกแบงค์จะไม่ทำ แบงค์บอกว่าลินโกง ลินบอกลินไม่ได้โกง ถ้าโกงต้องมีคนเสียผลประโยชน์ แต่นางได้เงิน เพื่อนได้คำตอบ วินวิน แบงค์บอกจะยังไงก็เรียกว่าโกง ลินบอกว่า ก็อาจจะใช่ว่าโกง แต่แกเห็นมั้ยว่าถึงแม้ว่าแกจะไม่ได้โกง แต่ชีวิตแม่งก็โกงแกอยู่ดี และทิ้งนามบัตรบ้านเกรซเอาไว้ (อีสัสพวกแม่งกำลังจะทำภารกิจโกง แต่บ้านอีเกรซดันชื่อโรงพิมพ์ซื่อตรง) แล้วก็บอกว่าถ้าแบงค์สนใจก็ให้มาเจอกัน

สรุปว่าแบงค์มาและลินก็ดีลว่าให้แบงค์ได้เงินล้านนึงถ้าช่วยพวกนาง แต่ลินกับพัฒน์เกรซได้คนละสองล้าน ก็มีการเตรียมการ การฝึกสอบ คึอจะมีสอบพาร์ตแรก พักสิบนาที สอบพาร์ตสอง พักสิบนาที สอบพาร์ตสาม สี่ grid-in อะไรซักอย่าง แล้วก็ essay ลินกับแบงค์จะเตรียมการด้วยการเอามือถือไปซ่อนในชักโครกห้องน้ำ แล้วพอเบรกสอบก็จะรีบเข้าห้องน้ำไปส่งคำตอบ อะไรงี้ วันสุดท้ายที่จะต้องเดินทางไปซิดนีย์ ลินนัดเจอกับสามคนที่เหลือเพื่อเตี๊ยมว่า ในกรณีที่ถูกจับจะทำยังไง (จึงเป็นที่มาของภาพตัดสลับที่บอกว่ามีสี่คนมาให้การ คือจริงๆ ยังไม่รู้ผลหัวก้อย) ลินสมมติสถานการณ์ที่ลินเป็นคนโดนจับได้แล้วให้ทุกคนตอบ ทีนี้ถ้าแบงค์ถูกจับจะยังไง พัฒน์บอกว่าก็ง่ายมาก พัฒน์ก็จะพูดว่า ไม่ได้รู้จักแบงค์ ไม่ได้เป็นเพื่อนกัน นิสัยก็ประหลาด เพื่อนก็ไม่คบ ปากก็หมากวนตีนคนอื่นจนโดนซ้อมแล้วเอาไปทิ้งที่กองขยะ อีแบงค์ก็ของขึ้นกระโดดขึ้นโต๊ะแล้วต่อยอีพัฒน์รัวๆ ทุกคนก็ตกใจ แบงค์ก็ตะโกนด้วยความโกรธแค้นว่า “กู! ไม่! เคย! บอก! ใคร! ว่า! กู! ตื่น! มา! ใน! กองขยะ!!” นี่แผนการพวกมึงใช่มั้ย มึงรู้มั้ยว่ากูหวังกับทุนมากเพราะกูอยากทำให้แม่สบาย อะไรประมาณนี้ เป็นฉากที่ดีนะ พอลินรู้ก็ตกใจ แบงค์ก็ออกจากห้องไปด้วยความโกรธ ลินก็ไม่อยากรับภารกิจนี้แล้ว สรุปว่าพัฒน์จ้างคนไปซ้อมแบงค์เพราะลินบอกว่าจะใช้แบงค์ ส่วนเกรซก็รู้แต่ก็ยังทำหน้าแบ๊วบอกลินว่า จะยังไงก็ได้แต่อย่าโกรธเรานะ ภารกิจเหมือนจะเลิก สรุปแบงค์ไม่เลิกแบงค์จะไปสอบ แบงค์อยากได้เงิน ลินกลับไม่อยากไปแล้ว แบงค์ก็บอกว่า นี่เราไม่ได้ขอร้อง และแกไม่รู้สึกบ้างเหรอว่าแกก็มีส่วนต้องรับผิดชอบ สรุปพวกนางก็ไปสอบ ก่อนสอบก็มีไปถ่ายเซลฟี่กัน แบงค์ก็ขอโทษที่ตอนต่อยกับพัฒน์ทำลินโดนลูกหลงจมูกเลือดออก ลินก็บอกไม่เป็นไร

บรรยากาศหลังจากนี้จะเร่งเร้าๆ เพราะสอบ แล้วก็ต้องจำข้อสอบ มันก็ท่องกันในห้องพึมๆๆๆ นั่นแหละ พอพักปุ๊บ ลินก็วิ่งไปส่งคำตอบ แบงค์ก็แซงคิวฝรั่งไปห้องที่ซ่อนมือถือ ขนะกำลังพิมพ์โพย แบงค์ก็หยุด แล้วแบงค์ก็บอกว่า ต้องการเงินเพิ่มอีกล้าน ทุกคนตกใจ ลินบอกว่าตกลงกันแล้วไม่ใช่เหรอเรื่องเงิน แบงค์บอกว่า ล้านแรกค่าสอบ ล้านสองค่าโดนกระทืบ ถ้าไม่โอนในห้านาที จะไม่ส่งโพย พัฒน์โกรธมากแต่ก็ยอมโอนไปเกือบๆ ห้าแสน สรุปพาร์ตแรกก็ได้โพยครบ พวกเกรซแบงค์ก็เอาคำตอบมาพิมพ์ลงบาร์โค้ดมาแปะดินสอ ต่อมา พาร์ตสอง เริ่มไม่โชคดีเพราะว่า ลินเข้าห้องน้ำที่ซ่อนมือถือไม่ทัน ส่วนแบงค์ขณะกำลังส่งโพย ก็มีคนคุมสอบมาเคาะจึ๊กๆๆ บอกว่ามีคนมาบอกว่าคุณนั่งนานเกินไป แบงค์ก็ลน ขณะกำลังจะลุกนางก็ทำอีฝาชักโครกตกแตก ไม่มีที่ซ่อนมือถือ นางก็พยายามหักมือถือทิ้งลงชักโครก มือถือหักไม่ลงอีก ก็โดนจับไป ลินเห็นเหตุการณ์ก็รู้สึกว่าซวยละ ลินเองก็โดนเคาะห้องน้ำเหมือนกันเพราะคนคุมสอบมาบอกว่ากำลังจะถึงเวลาสอบพาร์ตต่อไปแล้ว ลินเอามือถือซ่อนในรองเท้า แต่ทุกคนโดนตรวจร่างกายก่อนเข้าห้องสอบ ลินก็ทำท่าไปกินน้ำที่แทงก์น้ำ แล้วเอามือถือซ่อนตรงที่วางแก้ว สอบพาร์ตสามลินเริ่มรวนเพราะแบงค์ไม่อยู่ โพยเก่าก็ยังไม่ส่ง ข้อสอบใหม่ก็ต้องทำ ลินก็เริ่มจดโพยที่จำได้ก่อนแล้วทำข้อสอบใหม่ ทีนี้จะจำชุดข้อมูลทั้งหมดยังไง ลินก็จำเป็นเพลงโน้ตเปียโนแทน (อ้าวมึงก็ทำคนเดียวได้นี่หว่า) ต่อมาพาร์ต essay นางก็จำเป็นคีย์เวิร์ด ทีนี้ตอนแรกเตี๊ยมกันไว้ว่าแบงค์จะจำ essay แต่ไม่เขียนคำตอบพาร์ต essay แบงค์บอกตัวเองแกล้งป่วยได้ด้วยการอ้วก แต่แบงค์โดนจับไปแล้ว ลินก็เลยเอาดินสอมาล้วงคอ ล้วงๆๆๆ ล้วงจนอ้วกสำเร็จ แล้วก็บอกคนคุมสอบว่า ป่วย ขอกลับบ้าน แล้วออกมา แล้วรีบเอามือถือแล้วพยายามจะหนีออกจากสถานสอบ อีคนคุมสอบผู้ชายไม่รู้ไปได้ซิกแนลอะไรก็พยายามจับลินแบบเอาเป็นเอาตายสัสๆ ตามมาถึงสถานีรถไฟ ลินก็พยายามส่งคำตอบมาไทยเรื่อยๆ ในขณะที่ฝั่งไทยคือเกรซพัฒน์เริ่มลนเพราะใกล้ถึงเวลาไปสอบแล้ว (พวกนางและเพื่อนต้องออกจากที่นัดหมายตอนเจ็ดครึ่งและใช้วินมอไซที่จ้างมา) แล้วพ่อลินก็มาตามหาลินที่บ้านเกรซอีกเพราะติดต่อลินไม่ได้ เกรซพัฒน์ก็โกหกไปว่าลินกับแบงค์เป็นแฟนกันหนีกันไปเที่ยวกลัวพ่อจะไม่เข้าใจ พ่อก็เลยยอมจากไปแล้วพอดีกับว่าลินส่งคำตอบมาจนครบ (อีลินก็สู้มากคือส่งคำตอบไปพลางหนีอีคนคุมสอบไปพลาง) สรุปหนีไม่รอดละโดนจับได้แต่แกล้งอ้วกอีกรอบได้สำเร็จ อีคนคุมสอบก็จับลินกลับไป เจอคนสถานทูตไทยบอกว่าเนี่ยมีคนโกงข้อสอบ กำลังจะไปเคลียร์ พบว่าอีแบงค์ก็โดนจับได้ในห้อง ลินก็ดูรูปที่พวกนางเซลฟี่กัน กำลังจะลบ แต่ก็เปลี่ยนใจไม่ลบ ลินก็เคาะประตูห้องที่แบงค์อยู่ไปเหมือนจะไปทำอะไรซักอย่าง เหมือนจะไปร่วมสารภาพ แบงค์ก็ยิ้มให้แล้วส่งสายตา ลินก็ออกมาแล้วปล่อยแบงค์โดนจับ ทำหน้าเสียใจ แล้วก็ลบรูปเซลฟี่ทิ้ง

ลินกลับมาไทย เกรซพัฒน์มาต้อนรับด้วยความยินดี แต่ลินไม่ยินดีด้วย เกรซพัฒน์พยายามตื๊อให้ลินไปบอสตันกับพวกนาง ลินก็บอกว่ารู้ใช่มั้ยว่าตอนเรียนมหาลัยข้อสอบมันไม่ใช่ชอยส์แล้ว เราช่วยพวกแกไม่ได้หรอกนะ และก็จะกลับบ้านเอง ก็พ่อมารับ พ่อบอก ไหนแฟน ทำไมไม่พามาให้พ่อรู้จัก ลินก็ร้องไห้กอดพ่อ บอกว่ามีเรื่องจะสารภาพ

ลินตัดขาดจากแก๊งเด็กรวย ไม่ยอมรับเงินล้านที่ต้องได้ (ในขณะที่แบงค์รับ และแบงค์ก็โดนไล่ออกจากโรงเรียน) ลินไปสอบสัมภาษณ์จะสมัครครู คนสัมภาษณ์ก็ถามว่าคุณเป็นแบบอย่างที่ดีได้แค่ไหน ลินบอกว่าก็ไม่โกหกนะ แต่ที่ผ่านมาก็ไม่ได้ทำตัวดีเท่าไหร่ พวกเด็กรวยก็จัดงานฉลองความสำเร็จ ใส่เสื้อสกรีนว่า กูได้คะแนน STIC 1620 (มั้งนะ) ส่วนลินโดนแบงค์เรียกไปที่บ้าน บ้านแบงค์ที่เคยเป็นร้านซักผ้าน้องแบงค์เก่าๆ โทรมๆ ก็รีโนเวตมีเครื่องซักผ้าใหม่เอี่ยม รีแบรนด์เป็นร้านมิสเตอร์แบงค์ แบงค์มายื่นข้อเสนอให้ลินโกง GAT-PAT เพราะว่าลูกค้าเยอะกว่า ได้เงินเป็นสิบๆ ล้าน ลินไม่เอา ลินกำลังจะจากไป แบงค์บอกว่า ถ้าลินไม่ร่วมด้วย แบงค์จะแหกลิน ให้ลินไปเรียนเมืองนอกไม่ได้เหมือนแบงค์ จะบอกด้วยว่าพวกเด็กรวยโกง แปลว่าเด็กไทยปีนี้ก็จะโดนตัดสิทธิ์หมด ทุกอย่างขึ้นอยู่กับแก ลินชะงัก ยิ้ม แล้วบอกว่า ใช่ ทุกอย่างขึ้นอยู่กับเรา แล้วเปิดประตูออกไป ตัดกลับมาที่ พ่อก็ปลอบลินว่าไม่เป็นไรนะพ่อจะอยู่ตรงนี้ ลินก็เข้าไปสารภาพถึงกระบวนการโกงข้อสอบข้ามโลก จบ

โดยส่วนตัวคิดว่าก็มีหลายจุดที่ทำได้ดี เช่น ครูสอนพิเศษเพื่อบอกข้อสอบนี่คืออินไซต์เด็กทุกวัยเลยมั้ง เรื่องแป๊ะเจี๊ยะไม่อิน ส่วนเรื่องความเท่าเทียมก็ชี้ให้เห็นว่าต่อให้มึงเก่งแต่มึงไม่รวยมึงก็โอกาสน้อยกว่าเด็กรวยอันนี้ก็อาจจะจริง (แต่ลินนี่คืออัจฉริยะมากๆ มากจนไม่น่าจะเลือกวิธีโกงเลย เลือกวิธีสอนพิเศษก็ได้เงินรึเปล่า แต่หนังก็พยายามจะบอกว่าลินมีปมโกรธแค้นโรงเรียนโกรธแค้นครูเลยชีตกลับแม่งอะนะ) ชอบในพอยต์ที่บอกว่า แต่แกเห็นมั้ยว่าถึงแม้ว่าแกจะไม่ได้โกง แต่ชีวิตแม่งก็โกงแกอยู่ดี และชอบประเด็นหักมุมที่อีพัฒน์จ้างคนไปซ้อมแบงค์ เหี้ยได้ใจดี

ในส่วนที่ไม่สมเหตุสมผลก็ทำให้รู้สึกขัดๆ เช่น ธรรมชาติของคนเห็นการลอกมันน้อยมากที่จะทำตัวฆ้องปากแตกแบบอีแบงค์ (ฟ้อง ผอ เชียวนะโว้ย) และความไบโพลาร์ของอีแบงค์ที่ ตอนโดนจับที่ออสก็ยิ้มให้ลินว่ากูยอมโดนจับเอง อ่าวกลับมาไทยไหงจะทำตัวโกงแล้วแหกทุกคนอีกรอบ แล้วคนคุมสอบทั้งไทยทั้งออสคือแบบ เด็กเคาะโต๊ะเป็นจังหวะซุมบ้าเบอร์นั้นแล้วเคาะทั้งห้อง มึงไม่เอะใจเลยว่าพวกมันทำอะไรกัน อีลินเอาดินสอล้วงปากคลุกๆๆๆ คนคุมไม่เห็นเลยว่าทำอะไร แล้วอีคนคุมสอบผู้ชายที่วิ่งตามลินอย่างบ้าคลั่งจนถึงสถานีรถไฟ มึงลากลินกลับไปทำไมในเมื่อสุดท้ายก็ปล่อยลินมาอยู่ดี งงในงงเข้าไปอีก ในส่วนของตอนจบเข้าใจว่ายากแหละ จีดีเอชนี่หลายรอบละ บางเรื่องก็ชูตัวโกงแบบ ฆ่าคนตายแต่ก็รอด แต่เรื่องนี้จบอีกแบบ เอาเป็นว่าไม่ judge หนังในส่วนของการตัดสินใจจบแบบนี้ แต่ไม่ชอบความสมเหตุสมผลที่เกิด แต่กระแสส่วนใหญ่ก็ดีมากอะนะ เราก็อาจจะเป็นคนส่วนน้อยที่คิดว่าโดยรวมเราไม่สนุกละกัน

Save

Comments