Post Format

วันที่ฉันตื่นเช้า

เป็นคนแอนตี้การตื่นเช้าพอสมควร เพราะชอบนอนดึก นอนไม่หลับ ชอบกลางคืนมากกว่า กลางวันร้อนก็นอนไปสิ (นิสัยนี้ทำให้อ้วนนะ คือมันทำให้เราขี้เกียจจะทำอะไร)
แต่เนื่องจากว่าแม่งตั้งแต่เปิดปีใหม่มา ได้ออกกำลังกาย 2 ครั้งถ้วน แล้วหลังเค้าปิดกรุงก็ไม่ได้ออกกำลังกายเลยเพราะสัปดาห์แรกฟิตเนสปิด สัปดาห์ต่อมาเปิด แต่ปิดห้าโมง…(คือยังไม่เลิกงาน) ไม่รู้จะทำยังไง ก็เลยบอกหนุ่มกล้ามว่า เทรนเช้ากันมะ ซักแปดโมง เทรนเสร็จเก้าโมง กลับมาทำงานก็น่าจะทัน
แต่ที่จะกลัวก็คือกลัวใจตัวเอง (ขี้เกียจตื่น) แต่เอาวะ ไหนๆ ก็มีแพชชั่นอันแรงกล้า มันต้องตื่นดิวะ

ก็เลยวางแผน
ตื่น..ตื่นซักกี่โมงดี หกโมง อะ เผื่อเลต หกครึ่งละกัน (ฝากเมตจิกให้ตื่นด้วยเผื่อตัวขี้เกียจเกาะตัวจัดๆ)
นอน..นอนเที่ยงคืนละกัน (เอาเข้าจริงก็นอนตีสอง ฮือ)
เดินทาง เดินทางยังไงดี ไป BTS ยังไงงงง (จากเกษตร) นั่งรถเมล์ไปลงเซ็นทรัลละต่อใต้ดินละขึ้น BTS ละกัน

ความเป็นจริง
ตื่นเพราะนาฬิกา เกาะเตียงประมาณยี่สิบนาที และได้เมตเปิดไฟไล่ ก็ลุกไปแปรงฟัน แต่งตัว (ข้ามสเต็ปอาบน้ำไปซะ)
เตรียมของไว้แล้ว ก็เดินออกมา ขึ้นสะพานลอย เจอรถตู้พอดี ขึ้นรถตู้มาเซ็นทรัล เดินไปลงใต้ดิน ขึ้น BTS
อากาศวันนี้ดีมาก จิตใจก็ดีมาก เวทเทรนนิ่งก็โอเค (คือตอนแรกนึกว่าจะสะลืมสะลือสภาพไม่พร้อม แต่โอเค)
เทรนเสร็จอาบน้ำแล้วมาทำงาน โอ้ย วันนี้ดี อากาศดี ได้ออกกำลังกาย จิตใจเบิกบาน

ช่วงนี้จิตใจเหี่ยวๆ แล้วหวังไว้ว่าการโดนทรมานร่างกายจะช่วยให้จิตใจดีขึ้นก็เลยมีแรงบันดาลใจ
ซึ่งก็ได้ผลนะ อารมณ์โอเคขึ้นเยอะเลย ดีใจ

เริ่มอยากออกกำลังกายด้วยตัวเองแล้ว (ถึงจะเป็นการออกกำลังกายโดยมีเทรนเนอร์ก็ตามที)
เป้าหน้าคือพัฒนาให้ตัวเองไปฟิตเนสได้ด้วยตัวเอง (ปกติถ้าไม่ได้นัดเทรนเนอร์จะขี้เกียจมาก ฮาๆ)

ดีใจอีกเรื่องคือเรื่องตื่นเช้า
เอาเข้าจริงก็ตื่นได้นี่หว่า ถ้ามีใจจะทำอะไรงี้

อากาศดี พระอาทิตย์ก็สวย ฮูเร่

Comments