Bluemoon

ในตอนแรกรู้สึกเกร็งบวกอึดอัดเล็กน้อย
แต่ก็ผ่านไปได้ด้วยดี
คำถามที่มักจะอึดอัดเสมอคือคำถามที่ว่า “เรียนวิดยาแล้วมาฝึกงานอะไรที่นี่”
อืม…จะให้ตอบไงดีละเนี่ย -_-
เวลาผ่านไปก็พิสูจน์ได้ว่าเดือนทำได้อะนะ
คือได้ช่วยดูแลงานส่วนนึง ถึงจะไม่มากมายอะไรก็เหอะ
(ตูช่างเหมาะกับงานเบ๊ๆ เสียจริง)
จบมาพี่เค้าก็จ้างทำ freelance ด้วย ^^

ฝึกงานที่นี่ก็ได้อะไรดีๆ ไปหลายอย่าง
ได้ดูคอนเสิร์ต (ฟรี) ได้กิน (ฟรี) ได้ของ (ฟรี) ได้เสื้อ (ฟรี)
เอ๊ย ไม่ใช่!
จริงๆ ก็ค่อนข้างชอบหน่วยงานนี้นะ เพราะพี่เค้าก็ค่อนข้างใจดีและเป็นกันเอง
ตอนปีที่แล้วไปทำงาน part-time ที่บริษัทแห่งหนึ่งแถวๆ สวนลุม
โอ้ว บรรยากาศมาคุมาก พี่เค้าค่อนข้างถือตัวแบ่งชนชั้น
รู้สึกอึดอัด มีพี่ marketing คนเดียวที่ใจดีกะน้องๆ มีซื้อขนมมาแบ่งปัน
ตอนใกล้จบงานก็พาไปเลี้ยง
คือเดือนไม่ได้เห็นแก่กินนะ แต่รู้สึกว่ามันคือการแสดงน้ำใจน่ะ
พี่คนที่เค้ามาคุนี่คือ มาคุจริงๆ มันทำให้เรารู้สึกไม่มีกำลังใจจะทำงานนึกออกป้ะ
ตอนทำงานที่นั่นเบื่อมาก อยากให้เวลาหมดไปเร็วๆ
แต่ฝึกงานที่เว็บไซต์นี่รู้สึกว่าเวลาแต่ละวันช่างหมดไว 555
เพราะว่าเดือนเล่นเน็ตไปด้วยละมั้ง

ฝึกงานครั้งนี้ต้องขอขอบคุณ
- พี่บอล บอสใหญ่สายงานตรง
(ตอนแรกแอบหมั่นไส้พี่บอลด้วย แต่ตอนนี้หายละ)
- พี่แก้ว พี่แพร พี่ปูน พี่แอ้ พี่แอ๊ะ พี่เคี้ยง พี่ซัน พี่จิ๊บ
- พี่แหวน (พี่แหวนน่ารักมากๆ เป็นคนขี้หนาวมากๆ ด้วย)
- อีฟ
- รุ่ง
รุ่งเป็นเพื่อนที่เก่งกราฟิกมาก
รุ่งทำให้เราฝึกงานสนุกขึ้น ขอบคุณนะ

มาครั้งนี้มาพักอาศัยอยู่ที่บ้านพี่โบว์ พี่แอน พี่ปิง พี่นุ้กเกอร์
พี่ๆ ก็ใจดีนะ (พี่ปิงใจดีมาก แต่เดือนไม่ค่อยกล้าคุยกะพี่ปิง คือไม่รู้จะชวนคุยอะไร -_-)
พี่โบว์กะพี่แอนก็คอยพูดคอยติงเรื่องกิริยามารยาท
คือเดือนเป็นคนค่อนข้างหยาบๆ -_- (ไม่ใช่คนพาลสันดานหยาบนะ)
แต่คือกิริยาตึงตังปึงปัง บุคลิกภาพแย่ ชอบทำหน้าเอ๋อเหรอใส่ผู้ใหญ่ไรเงี้ย
ตอนฟังจะให้บอกว่าไม่รู้สึกอะไรเลยก็คงไม่ใช่่่
ก็นะ ข้อเสียของเรา แต่เดือนชินแล้ว 55
คือเดือนถูกเลี้ยงมายังไงหว่า แบบว่าเอาแต่ใจมาก ร้ายมาก ไม่สนใจคนอื่นมาก
โตมาเลยต้องเรียนรู้ข้อผิดพลาดของตัวเองจากคนอื่นง่ะ
ที่พี่โบว์มองว่าเดือนดูเหมือนเป็นคนที่พร้อมจะปรับตัวก็คงจะเป็นแบบนี้มั้ง

ขอบคุณพี่แอน พี่โบว์ พี่ปิง พี่นุ้กเกอร์ มากๆ นะคะ
และก็ขอโทษที่บางครั้งทำให้เคืองใจด้วย แต่ไม่ตั้งใจจริงๆ นะ

ฝึกงานมา 2 เดือน
แอบยอมรับว่าแรกๆ ก็มีเบื่อๆ อยากกลับบ้าน อยากให้เปิดเทอมเร็วๆ บ้าง
แต่พอใกล้จะกลับจริงๆ (วันที่ 28) เริ่มไม่อยากกลับอีกละ
ช่วงก่อนกลับเลยเที่ยวซะ
ไปเตร็ดเตร่อยู่แถวสยาม 2 วัน
ไปดูหนังเรื่อง 21 ด้วย (พระเอกหล่อดี ชอบ)

มาอยู่กรุงเทพครั้งนี้ก็ดี
เปิดโลกทัศน์ได้หลายๆ อย่าง
แต่ไม่ชอบฝนตกเลย ฝนตกทุ้กวันทุกวัน
ทำให้หัวใจมัน noir ไงไม่รู้ -*-

การมาอยู่กรุงเทพครั้งนี้ต้องขอขอบคุณหลายๆ คนดังต่อไปนี้
- พี่ชาย
- พี่ออม พี่เปิ้ล
- พี่ๆ ที่ฝึกงาน
- พี่ๆ บ้าน u6isap
- พี่ๆ ในฟอนต์
- เจ๊แนน ที่ยอมมากินไก่ด้วยตอนเดือนเบื่อๆ มานอนด้วยตอนเดือนกลัวผี 555 รักนะจุ๊บๆ
- รุ้ง ขอบใจสำหรับตุ๊กตานะแก ขอบใจที่แกมาเที่ยวเป็นเพื่อนด้วย รักแกๆๆ

ตอนนี้ก็เตรียมตัวกลับบ้านและเตรียมเปิดเทอมมาเจอศึกหฤโหด
ไปอยู่ในโลกเนิร์ดๆ เหมือนเดิม 555
ตัดผมแล้วด้วยล่ะ ตัดหน้าม้าด้วย
ดูแปลกๆ แต่ก็รู้สึกดีนะ เบื่อผมทรงเดิมแล้วง่ะ

ป.ล.
จริงๆ ปิดเทอมครั้งนี้ก็เที่ยวเยอะนะ
ไปมิวเซียมสยาม ไปกระบี่ ไปสามชุก ไปกินทาโกะที่เอสพลานาด ไปเยาวราช ไปสำเพ็ง ไปสะพานเหล็ก
ไปเซนลาด ไปเมเจอร์ ไปสยาม ไปพารากอน ไป mbk 555
แต่มากรุงเทพครั้งนี้ดูหนังสามเรื่องเอง น้อยกว่าครั้งที่แล้วเยอะเลย

ป.ล. อีกที
สองสามวันมานี้หมดตังค์ไปโขเลย -_-
แต่ปลอบใจตัวเองว่ามันเป็นโอกาส อย่างน้อยกว่าจะได้มาอีกทีก็หลายเดือน
กลับไปก็ต้องตายคาข้าวมหาลัยจานละสิบแปดบาทอยู่ดี (ขึ้นราคาอ๊ะยังฟะ)
ไม่มีใครพาไปตะแล๊ดแต๊ดแต๋นอกมหาลัยบ่อยๆ แย้ว T^T