Bluemoon

ตอนแรกก็ไม่คิดจะดูด้วยเหตุผลดังกล่าว
แล้วเห็นหลายๆ คนบอกว่าไม่สนุก เลยไม่ดู

และแล้วมาอ่านในฟ๐นต์เหมียนเดิม ก็มีพี่มาบอกว่า สนุก
แล้วก็มีคนมาบอกว่า สนุก สนุก และสนุก

ตอนดูหนังคนเยอะก็เลยร้อนพอสมควร
หนังไม่เหมือนกับ Seasons Change เลยซักนิดเดียว
เป็นเรื่องแนว Y ที่ก็ไม่เชิง Y คือมันแทรกข้อคิดอื่นๆ ไว้เยอะน่ะ
หนังยาวมากๆ (เกือบ 3 ชม.) นั่งกันเหนื่อยทีเดียวเชียว
การดำเนินเรื่องค่อนข้างยืดเยื้อ (มิน่าล่ะหนังถึงยาว)
มีจืดชืดสลับตะลึงสลับสยิวกิ้ว (ฉากจูบกัน )

แต่ก็มีฉากเรียกน้ำตานะ..

ร้องให้กับแม่โต้งแล้วก็หญิง
สงสารแม่โต้งมากเลย เป็นผู้หญิงที่แข็งแกร่งมาก
เค้าพูดดีมากๆ เลย แม้กระทั่งตอนไปพูดกะมิวเพราะเหตุการณ์มิวจูบกับโต้ง
ประทับใจที่ว่าเค้าไม่มีหลุดคำร้ายๆ เลย

ส่วนหญิงนี่ถึงจะบ้าๆ ก็จริง(บ้ามาก )
แต่น้ำใจยิ่งใหญ่มากตอนพาโต้งไปหามิว
ผู้หญิงบางคนแค่รู้ว่าผู้ชายเป็นอย่างว่าก็สาปส่งแล้ว
อันนี้นอกจากไม่ว่าอะไรแล้วยังช่วยให้เค้าได้พบกันอีก
สุดยอดมากๆ

เพื่อนๆ ของโต้งกะมิวก็ดีนะ ขนาดรู้ว่าเพื่อนเป็นเกย์ก็ยังไม่รังเกียจเลย
เราว่าผู้ชายบางคน (หลายๆ คน) รังเกียจนะ
ตัวอย่างไม่ใกล้ไม่ไกลตูนี่แหละ

อีกฉากที่ประทับใจคือคำพูดของจูน
ที่พูดว่าครอบครัวโต้งรักกันมาก จนบางทีความรักก็ทำร้ายกันและกัน
แต่มันก็ดีกว่าไม่เคยทำอะไรเพื่อความรัก

…แนวๆ อกหักและรักไม่เป็นวุ้ย 555

ก็มีประทับใจประมาณนี้ล่ะ
อ้อ..อีกอย่างคือเห็นหน้าโต้งแล้วทำให้นึกถึงซัมวัน…

ที่เหลือก็เฉยๆ

หนังเรื่องนี้ไม่ได้ทำให้เราอิ่มอกอิ่มใจตอนออกจากโรงเหมือนกับซีซั่นเชนจ์หรือสายลับฯ นะ
แต่ถือว่าเป็นหนังที่มีแง่คิดดีๆ แฝงไว้พอสมควร

(รักแห่งสยาม - สยามสแควร์ )
แต่ก็ยังดีที่มีความรักหลายรูปแบบให้เห็น

โดนสปอยล์ไปเยอะเหมือนกัน
พอกลับมาดู trailer หนังทีหลัง

เฮ้ย มันหลอกกันนี่หว่า
จริงๆ นะ ทำให้จงใจคิดว่าหนังมันเป็นแบบนี้
ทั้งที่จริงไม่ใช่เลยสักนิด

ให้คะแนน :